The Corps of Balachowicz (1918 - 1920).
Freemasonry, Illuminati and the Templars Order - conspiracy and conspirators: 1793/1794, 1796, 1819/1820/1821, 1833.

Berezyna and Lubuszany / Luboszany - the estate of Sapieha and Potocki / Krystyna Tyszkiewicz Potocka - the line to the Templars of Krzeszowice, General Franciszek Paszkowski and the Poniatowski Home.
Miezonka-Swolna-Moscow-St Petersburg and the family history of Paszkowski-Armand-Konstantynowicz: Dyuflon / Duflon / Dufflon, Konstantynowicz & Co.

The Knights Templar - The Order of Mark Master Masons. Sir Vernon Kell, Founder of MI5 - Bystrzanowski - and the Freemasonry.

   Genealogia i historia Polski. Bogdan Konstantynowicz - globalizm i globalizacja. Genealogia i historia rodziny Konstantynowicz. Genealogy and history of the Konstantynowicz noble family. History of Belarus, Russia, Lithuania, Poland, Latvia and Estonia. The Russian conspiracy intelligence network - globalism and globalization - Konstantynowicz Bogdan. © author Bogdan Konstantynowicz

  © author Bogdan Konstantynowicz

A conspiracy inside the headquarters of military intelligence of the Tsarist Russia: deep political espionage (anarchists, Lenin, Marxists) and strategic technological-scientific intelligence (telegraph, radio, electricity, aircraft, engines, ignition magnetos, automatic pilots, helicopters, airships, submarines, lights, etc.).
Genealogy and history of the Konstantinovich, Troubetskoy, Bagration-Gruzinski, Kalinowski, Oginski, Paszkowski, Dyuflon, Staroch Siedoch, Armand, Pociej, Radziwill and Piottuch Kublicki family in the XVIII and XIX centuries in Russia, Estonia and Belarus.

Estonia: Balachowicz, Constantinovich / Konstantinovich, Trubetzkoy / Troubetskoy / Trubecki, Dadiani, Dunkel, von Krauze / Krause, Gernet, Toll, Rehbinder / Rebinder, Croy - the Baltic German nobility. История фамилии Константинович - генеалогия семьи.

Józef Piłsudski and Feliks Dzierżyński genealogy. Database for The noble Konstantinovich family history: Switzerland, Estonia, Belarus, Poland and Russia 1772 - 1939. Family Pilar Pilchau, Pilsudski, Dzierzynski / Dzerzhinsky, Bulhak and underground independence movement in Belarus and Lithuania in the years around 1885 to 1920. Trubeckoj and Konstantynowicz in Estonia and Belarus. Duflon, Breguet, Armand in Tsarist Russia in the nineteenth century - until 1918. Hacker, Reppman, Schilling and Benkendorff from Estonia.

Genealogy and history of the Konstantinovich, Troubetskoy, Bagration-Gruzinski, Kalinowski, Soltan, Dadiani, Oginski, Paszkowski, Dyuflon, Staroch Siedoch, Armand, Pociej, Radziwill and Piottuch Kublicki family in the XVIII and XIX centuries in Russia, Estonia and Belarus.

Genealogy and history of the Kanstancinovič / Konstantinovich / Konstantynowicz, Trubetzkoy / Troubetskoy / Trubecki, Orlov-Denisov / Orlow Denisow, Dadiani, Nikitin, Wittgenstein, Golicyn / Golitsyn, Bagrationi / Bagration-Gruzinski / Bagration Gruzinsky, Pashkovsky / Paszkowski, Duflon / Dyuflon, Siedych / Sedoch / Staroch-Siedoch, Armand, Demonets / Demonet in the XVIII and XIX centuries in Russia

Armand, Paszkowski, Demonets, Konstantinovich and Duflon

Orlov Denisov, Radzivill, Pociej, Trubetskoy, Bagrationi, Siedych, Wittgenstein, Armand, Paszkowski, Demonets, Konstantinovich and Duflon families in Russia, Estonia, Latvia and Belarus.

© author Bogdan Konstantynowicz

  Deka Company 1904 - 1918 in St. Petersburg. New website on the Armand and Konstantinovich families from Moscow! © author Bogdan Konstantynowicz

Zbrojna agresja Zwiazku Sowieckiego na Polske we wrzesniu 1939 roku a stan wojny z Sowietami po 1939.

   Ihumen / Cerven today

Szlachecki rod Wankowiczow na Minszczyznie - Bialorus

Zamach stanu generala Wladyslawa Sikorskiego we wrzesniu 1939 roku

   Pierwszy Polski Korpus gen. Dowbor Musnickiego na Bialorusi 1917 / 1918

  Deka Company 1904 - 1918 in St. Petersburg. New website! © author Bogdan Konstantynowicz

  © Walki z sowietami po 23 wrzesnia 1939

Pictures Exhibition of Andrzej Konstantynowicz in 2011 - part four

Pictures Exhibition of Andrzej Konstantynowicz in 2011 - part three

Pictures Exhibition of Andrzej Konstantynowicz in 2011 - part two

References: E. Charkiewicz, Jan F. Lewandowski, Stanislaw Lis - Blonski, Zbigniew Dunin - Wilczynski, Jozef Cisek, Zaremba (vol. 1),  Pantalejman Simanski, colonel Stanislaw Dowoyno - Sollohub, Marek Cabanowski "General Stanislav Bulak -  Balachowicz (...)" (ed. Warsaw, 1993), Aleksander Srednicki, Jozef Mackiewicz and major Stanislav Stankiewicz. 

Stanislaw Bej Bulak - Balachowicz b. in Mejszty, the Vilna government, SW of Braslau in February 10th, 1883; Nikodem, his  father, had got Stokopijevo near by Mejszty (= Meishty). Stanislav served in Russian Army since August 20th, 1914, but according to  Jozef Mackiewicz (vol. 1, p. 131 - 136) he deserted employment in the Dzisna (= Disna) district in 1915, i.e. military service in the "Punin Unit"  near  by Riga since September 05th, 1915. That was scouting troop. He had obtained promotion after March 1917; served also under command  of Bolsheviks since November 1917, e.g. fightings with Germans by the Lake Pejpus (= Peipus) near by Smolowa (= Smolva) on March 05th, 1918,   where Stanislav was wounded and next transferred to Luga near by Petrograd (135 Km south of Petrograd); he was loyal towards Bolsheviks.   In the middle of December 1917, Stanislaw Bulak - Balachowicz (i.e. Stanislaus Bulak-Balachovitch) had contacted his brother Jozef Balachowicz in  Petrograd, and again in April 1918 (Petrograd, at military hospital, here also was Jerzy Dabrovski or Dambrowski). Stanislaw Balachowicz next, in April   1918, received assent at Bolshevik's hands in Moscow for forming of Polish cavalry regiment; he was General then, with support of count de  Lubersac from the French Mission.  

Stanislaw and also Jozef Balachowicz fought against baron Korf near by Luga (131 Km NE of Pskow) in May 1918; in this regiment served:  Bohdan  and Jerzy Dabrowski (Jerzy Dabrowski was friend of Stanislaw Balachowicz and his wife Zinajda - after 1935 she lived in Wilno), Chodorowicz,   WolkowieckiSzumski (= Shumskij), Wawrzynski, Safaryn, Poljan, Michulski, Michalowski, Kozlowski, Karlowicz (related to Gen. Stanislaw Bulak   Balachowicz). 

Stanislaw and Jozef Balachowicz's regiment had thrown off superiority of Bolsheviks at the  end of May 1918 and moved  on Pskov (= Pskow).  Balachowicz brothers had fought with Bolsheviks near by Pskov for  June  -   till October 1918.  

Jozef Balachowicz, b. in Stokopijewo / Stokopijevo  near by Braslau (= Braslaw / Braslav, SE of Daugavpils), the Vilna government on  September  04th, 1894 or   1896; brother of Stanislaw; died in  assassinate in 1923 in Belavezskaja pusca, by Soviet agents. Military service in  the 7th  Reval infantry  regiment since April 1916, and next, since May 1916, he served with his brother in a special unit (sabotage beyond German  front near by Riga) of the  Russian North Front under command of Punin; wounded on January 13th, 1917 and promoted captain. Jozef   Balachowicz  had withdrawn from  Russian Army near by Riga on October 12th, 1917 and next served in Polish troops of the 1st Polish Corps in  Pskov (under command of Gen.  Dowbor  Musnicki and collaborated with Gen. Jacyna from Petrograd, October / November 1917). Jozef Balachowicz was  transfered  to Petrograd in the  middle of  November 1917, keep on within the 1st  Polish Corps. His son, Zdzislaw Bulak -  Balachowicz, b. 1915 or 1918 and died in 1944; was lieutenant of Polish Army in the  77th  infantry regiment in the Navahrudak  province.  Jozef maybe had gotten married in Petrograd 1918, and also met brother in  Petrograd in December 1917.  

Jozef Balachowicz served in Petrograd in a Polish cavalry troop under command of Przysiecki and was disarmed by Bolsheviks in December 1917. All details are lacking about  Jozef  Balachowicz since January 1918 until the beginning of May 1918, probably in Petrograd (?); after in Luga, in May 1918.  

chronological  abbreviation

May 1918: both of brothers served in Luga in own unit and revolted against Bolsheviks in the same month. 

June - October 1918: they fought near by Pskov and next conquered the town at the end of October 1918 (alongside white Gen. Dragomirow), for two days only. The Balachowicz's regiment fell back over axle Izborsk - Pieczery (= Petschory, 41 Km west of Pskow i.e. Pskov); Courland was destination. The regiment got in touch with Gen. Wandam in the first half of November 1918 and was disarming Germans, that went back to home. The Balachowiczs conformed to the Estonian Army of Gen. Laidoner in the middle of November 1918 until March 01st, 1919, near by Dorpat (i.e. Tartu or Juriew); fightings broke out again with Bolsheviks close to Dorpat in January 1919, too. The Balachowicz's group conformed to white Gen. Rodzianko on March 02nd, 1919 (in the Army of Gen. Yudenich). Jozef Balachowicz was appointed to Russian colonel in March 1919. Fightings with Bolsheviks again since May 1919, and Stanislav Balachowicz conquered the Gdow (103 Km north of Pskow) station during  offensive of Gen. Yudenich for Petrograd on May 13th, 1919; after conquered Pskov (= Pskow) on May 29th, 1919; the Balachowicz's group  administered Pskov since June till August 1919 (until August 23rd); after had clashed with Gen. Yudenich  and proceeded in guerrilla  war  against all: "reds" and "whites", near by Pskov - Werro (Voru probably, 36 Km west of Petschory) - by Velikaja river (here in September and  October  1919 together with Estonian Army); they served again Estonia in October 1919 (the 32nd Division) until February 02nd, 1920

Stanislaw Balachowicz at the same time conducted talks with a Byelorussian administration in Riga, and also with Polish agency (captain  Myszkowski). The Balachowicz's  group in the middle of February 1920 threaded its way through Estonia (from Reval i.e.  Tallinn,  Rewel) and Latvia, to Dyneburg (= Dzvinsk or  Daugavpils) on circa February 20th, 1920 and they made oath of  fidelity to Polish Army, however just on March 02nd, 1920 the Balachowicz's  group had gone on to Polish units in  Daugavpils; they came to a halt in Brest in March 1920. The Balachowicz's Corps (group) fought against Bolsheviks at east Polish  front since June 1920; went back through Luninec, Brest and Leczna (together with the Orenburg Cossacks under command of Jakovlev - here since August 09th, 1920 till August 16th, 1920); after they liberated Wlodawa on August 17th, 1920 and Kamin - Kasyrs'kyj on September 15th, 1920; Pinsk on September 16th, 1920; Derevok and Ljubesh (= Lubieszow) on September 22nd, 1920 and again near by Pinsk on September 26th. The rest in  Luninec since September 30th and change of name on "People's Voluntary Allied Army" of Major-General Stanislaw  Bulak -  Balachowicz: colonel Mikosz commanded the "Minsk regiment", aide of Corps: Grotkowski, cavalry of captain Saradin,  lieutenant  Lis -  Blonski as  messenger, colonels: Pawlowski, Matwiejew, Zgun (i.e. Shgun), Peremykin, "the Spark" and captain Wojciechowski

The Balachowicz's Corps (about 15.000 strong) had struck upon Bolsheviks on November 04th, 1920, near by Turau (= Turow); achieved  Mosiejewicze on November 07th, 1920, made Petrikow on November 08th; Romanowka, Skryhalow, Kopatkowo, Zechowicze (Shehovichi),  Kostiuchowicze on November 09th; on November 10th were occupied: Chomiczki and Prudok, won a battle near by Drozdy and conquered Mazyr (= Mosyr or Mozyrz) and Wielkie Zimowiszcze (Big Zimowishche), also penetrated to Kalinkavicy (= Kalinkowitschi). Captain Wojciechowski  filled Michalki - 16 Km south of Mazyr (= Mosyr) on November 11th, 1920. The following day Gen. Stanislav Bulak - Balachowicz, in Mazyr, proclaimed independence of Belarus and also appointed himself to "Commander - in - chief of Byelorussian Army". His brother Jozef Balachowicz was appointed as "Commandant of Voluntary Army". "Minsk" and "Ostrov" (the name from Ostrov i.e. Ostrow is situated south of  Pskow)  regiments repeatedly collected Kalinkavicy (fightings for five days) on November 14th, 1920, and next (November 15th) Gen. Balachowicz  moved on to Zlobin (40 Km), where had gotten on November 17th. Colonel "Iskra" (= "The Spark") got Lelczyce on November 11th, and after  (November 14th) he moved on toward Owrucz (70 Km;  north Ukraine now) - here they penetrated on November 17th. At the same time colonel  Matwiejew conquered: Wielkie Awtiucewicze (= Big Avtiucevichi) and Chabno (30 Km east of Mazyr; November 15th), also Makanowicze (43 Km NE of  Mazyr; November 16th), Babylew, Korystan (about 60 Km east of Mazyr; November 17th). 

Gen. Balachowicz established (November 16th) administration of Byelorussian People's Republic; amongst others: Gen. doc. Mieczyslaw  Adamowicz - Prime Minister, P. Aleksiuk, Prof. Ostrowski Radoslaw (he acted also in Minsk in 1943), colonel Bielajew and Jozef  Sienkiewicz. But nevertheless Petlura at the same time (November 17th) finished fightings against Bolsheviks; yet colonel Mikosz was getting 40 Km on NE of Kalinkavicy (November 17th), colonel "the Spark" came up Owrucz (= Owrutsch), too; colonel Matwiejew conquered Korystan. By  night 17/18 November, Gen. Stanislav Bulak - Balachowicz left Mosyr and was on his way to Recyca (= Retschiza), where colonel Matwiejew  penetrated on November 18th, 1920; but yet colonel "the Spark" near by Owrutsch had suffered defeat. So, Gen. Balachowicz close to  Retschiza directed concentration his troops on November 19th, and all day long November 20th he fought near by Retschiza. And  this  instant information came in about "catastrophe in the south". Colonel Matwiejew (on November 20th) retreated from Retschiza for Mosyr;  colonel  Pawlowski and next Gen. Balachowicz retreated, too (he next came away to the west from under Mosyr, but just after November 25th, 1920). 

Far away from Belarus north - west, Lithuania concluded a truce with Poland (November 21st/29th). In Belarus at the same time lasted defence of  Mosyr (21 - 23 November) but Jozef Balachowicz went away from the town on November 22nd; and Gen. Stanislaw Bulak - Balachowicz and colonel  Matwiejew also left Mosyr on November 23rd, and next came away to the west, but just after November 25th, 1920

The Balachowicz's Corps passed by Olszany and Remel by south bank of Pripjat (= Pryp'jat) on Polish side: on November 26th ("Tula" and  "Putwal"  regiments with Jozef Balachowicz); on November 26th - 28th: soldiers of the 2nd and 3rd Byelorussian Divisions passed to Poland; by night  27/28 November - Gen. Stanislaw Balachowicz went on to Poland (with his aides: painter Artur Szyk i.e. Alexander Szykarenko, b. 1894, d. 1951 in USA, since  1921 lived in Lodz, and also Tadeusz Darmont); on November 30th - Gen. Adamowicz; the remainder on December 02nd - 04th, 1920 (on December  04th:  unit 2100  strong from the 1st Byelorussian Division of colonel Peremykin after tough fightings on November 25th - 27th). The formal demobilization of the  Balachowicz's  Corps followed on December 03rd, 1920. And nonetheless Gen. Stanislaw Balachowicz was elected as "General Chieftain of  Belarus" in  Warsaw on December 23rd, 1920, according to Stanislav Dowoyno - Sollohub. Byelorussian soldiers were interned near by  Czestochowa in  January 1921, and from here to Szczypiorno close to Modlin, to Tuchola, Aleksandrow Kujawski, Pikulice, Dabie, Torun,  Strzalkow and Kalisz,  till August 1924. A lot of the "Balachowiczs" were employed in Hajnowka, Bialowieza and Bielsk

Kreczeuski and Zacharko had taken Byelorussian emblems and flags somewhere west.  

Jan Konstantynowicz born 1888 has gone into the army of  Balachowicz in 1920

According to Konrad Zielinski from the "Maria Curie Sklodowska University in Lublin" ("POPULATION DISPLACEMENT, CITIZENSHIP AND (...)") on Polish citizens in 1918 - after 1921: "people who voluntarily joined the foreign military service had no right for Polish citizenship. (...) Newcomers from behind the eastern Polish border were divided into two  categories. The first category consisted of Polish citizens i.e. Kingdom of Poland, who had immigrated to Russia before or during the First world war and wanted to come  back. The second category consisted of Russians and Belorussians that were also regarded as Russians. This category was divided into subcategories. The first of them  concerned people who were entitled to hold Polish citizenship and the second one concerned people who did not have the right. (...) Emigrants or refugees from Russia, when  they wanted to settle in Poland had to prove that: 1. they had enough funds to support themselves or they could count on the help of their relatives in Poland; 2. spotless moral  reputation; 3. proper attitude towards Poles during the Tsarist rule. However, Poles and people of Polish origin were preferred. Ethnic non-Poles, who had never lived in the  territory of the Kingdom of Poland, Galicia, and the Poznan province, had no right to Polish citizenship." This quotation without the Author's written permission, 2006.  


Stanislaw Bej Bulak - Balachowicz ur. 10. 02. 1883 roku w Mejsztach na Wilenszczyznie, na poludniowy - zachód od Braslawia (nieraz pisanego jako Braclaw na Wilenszczyznie). Jego ojciec Nikodem mial folwark Stokopijewo kolo Mejsztów. Stanislaw sluzyl od 20 sierpnia 1914 roku w Armii Rosyjskiej (ale Józef Mackiewicz w "Lewa Wolna", tom I, s. 131 - 136, pisze, ze porzucil prace rzadcy majatku ziemskiego w powiecie Dzisnienskim w roku 1915). Od 05. 09. 1915 roku w "Oddziale Punina" kolo Rygi. Byl to oddzial zwiadowczy. Po listopadzie 1917 roku nadal sluzy w Armii Rosyjskiej podporzadkowanej juz bolszewikom. Od 05 marca  1918 roku walki z Niemcami nad jez. Pejpus o Smolowe (po walce dochodzi wiadomosc o podpisanym w Brzesciu pokoju). Balachowicz zostal ranny.  

Józef Balachowicz. Ur. 04. 09. 1894 roku (lub 1896 r.) w Stokopijewie, pow. braslawski, ziemia Wilenska. Zamordowany w Puszczy Bialowieskiej w roku 1923 przez sowiecka agenture z "Hromady". Od kwietnia 1916 roku sluzyl w Rewelskim 7 p. p., a od maja 1916 roku w "oddziale specjalnego przeznaczenia" Frontu Pólnocnego atamana Punina, zajmujacego sie dywersja na tylach niemieckich. Tu jest z bratem Stanislawem (ten od wrzesnia 1915 roku). Od 13 stycznia 1917 roku ranny i awansowany z porucznika na podrotmistrza. Pózniej generalem brygady.

Zdzislaw Bulak - Balachowicz. Ur. 1915 lub 1918, zmarl 1944. Porucznik, polegl jako dowódca 1 kompanii w 6 batalionie, 77 pp AK na Nowogródczyznie; syn Józefa.


marzec 1917 r.:

Stanislaw Balachowicz po tej rewolucji zostal mianowany na rotmistrza kawalerii (wg Józefa Mackiewicza, "Lewa Wolna", tom I, s. 131 - 136). Jakoby 7 razy ranny w walkach z Niemcami.

12. 10. 1917 r.

Józef Balachowicz wystepuje z wojska rosyjskiego (oddzial dywersji pozafrontowej pod Ryga) i przechodzi do oddzialów polskich - oddelegowany przez gen. Jacyne do Pskowa w celu rekrutacji Polaków do I Korpusu Dowbór - Musnickiego. Okolo polowy listopada 1917 roku Józef Balachowicz przeniesiony do Piotrogrodu, nadal w ramach I Korpusu Polskiego.

Stanislaw nadal, po listopadzie 1917 sluzy w Armii Rosyjskiej podporzadkowanej juz bolszewikom (od dnia 05 marca 1918 roku walki z Niemcami nad jez. Pejpus o Smolowe, gdzie zostal ranny). Stanislaw (wg Józef Mackiewicz, "Lewa Wolna", tom I, s. 131 - 136) jest w tym momencie w Ludze kolo Piotrogrodu i "wykazal niezwykla lojalnosc wobec nowych wladz bolszewickich". Józef Balachowicz od polowy listopada 1917 roku byl w Piotrogrodzie w "polskim ulanskim dywizjonie" podporzadkowanym Korpusowi Dowbór - Musnickiego. W grudnia 1917 roku bolszewicy rozbrajaja oddzial Józefa Balachowicza (dowodzony przez Przysieckiego), juz w grudniu 1917 roku nawiazuje z nimi kontakt Stanislaw Balachowicz (choc nadal Stanislaw byl albo w Ludze kolo Piotrogrodu albo pod Ryga). Brak danych co robil Józef Balachowicz w Piotrogrodzie (?) od polowy grudnia 1917 roku do polowy maja 1918 roku, kiedy znalazl sie w Ludze. Byc moze sie wtedy ozenil i w 1918 urodzil sie jego syn Zdzislaw; w tym czasie jego brat Stanislaw nadal sluzyl w Armii Rosyjskiej w rejonie Rygi, az do walk nad jeziorem Pejpus dnia 05 marca 1918 roku. Sadze, ze w kwietniu 1918 roku spotkali sie w szpitalu w Piotrogrodzie.

styczen i luty 1918 roku:

w styczniu Niemcy proklamuja niepodlegla Lotwe, a w lutym 1918 niepodlegla Estonie; w lutym 1918 roku Niemcy uderzajac spod Rygi, docieraja do linii Narwa - Psków. Obsadzaja oba miasta, co zatwierdza pokój brzeski dnia 03 marca 1918 roku. Dnia 23 lutego 1918 roku pod Pskowem walczyla bolszewicka czerwona Gwardia.

marzec i kwiecien 1918 r.:

Stanislaw Balachowicz po listopadzie 1917 roku nadal sluzyl w Armii Rosyjskiej podporzadkowanej juz bolszewikom i zostal ranny; w marcu i kwietniu 1918 roku Stanislaw Balachowicz w szpitalu w Piotrogrodzie, tu tez lezal rtm Jerzy Dabrowski (w 1939 roku zwierzchnik mjra Dobrzanskiego - Hubala); sadze, ze w kwietniu 1918 roku, Stanislaw i Józef spotkali sie w szpitalu w Piotrogrodzie (Józef Balachowicz w X. 1917 wystepuje pod Ryga z Armii Rosyjskiej, a na przel. X/XI. 1917 roku jest w Pskowie pod polskim dowództwem, w listopadzie 1917 roku byl w Piotrogrodzie w "polskim ulanskim dywizjonie", a w grudnia 1917 roku zostal rozbrojony), ale juz takze wczesniej, bo w grudniu 1917 roku, mieli kontakt. Brak danych co robil Józef Balachowicz w Piotrogrodzie (?) od polowy grudnia 1917 roku do polowy maja 1918 roku.


Stanislaw B. otrzymuje od bolszewików zgode na tworzenie wlasnego oddzialu "konnych partyzantów" (wg Józef Mackiewicz, "Lewa Wolna", tom I, s. 131 - 136); jest juz wtedy "generalem" chyba z mianowania bolszewickiego (ale oni przeciez zniesli rangi wojskowe) lub alianckiego. W celu uzyskania tego pozwolenia wybral sie az do Moskwy. Oddzial mial byc skierowany do walki z Niemcami (okolo maja 1918 do Moskwy przybyl Haller, a w czerwcu 1918 roku do Moskwy przyjechal Zeligowski). Ma poparcie Misji Francji w osobie hr. de Lubersac. Oddzial ma charakter polski i nazywa sie "Piotrogrodzki Pulk Kawaleryjski". Skierowani zostali pod Luge dla stlumienia powstania barona Korfa.

Maj 1918:

Stanislaw Balachowicz organizuje w Ludze oddzial konny; przybywa tutaj tez (z Piotrogrodu ?) jego brat Józef. Kontaktuje sie z misja Francji w tym rejonie; w oddziale sa ponadto Bohdan i Jerzy Dabrowscy, Chodorowicz, Wolkowiecki, Szumskij, Wawrzynski, Safaryn, Póljan, Michulski, Michalowski, Kozlowski, Karlowicz - kuzyn gen. Stanislawa Bulak Balachowicza. Uwaga: w 1935 roku Jerzy Dabrowski sciagnal Zinajde Balachowicz do Wilna wraz z dziecmi; po 1945 roku sa w Poznaniu; zmarla w 1980 roku.

Koniec maja:

oddzial Balachowicza w Ludze oswobadza sie spod zwierzchnictwa bolszewickiego. Wyruszaja na Psków. Po drodze morduja bolszewików.

VI - X. 1918:

Balachowicze walcza z bolszewikami w rejonie Pskowa. Brak danych (wg Józef Mackiewicz, "Lewa Wolna", tom I, s. 131 - 136). Psków od konca lutego 1918 roku jest pod okupacja niemiecka.

Koniec X. 1918:

Wydaje sie, ze Niemcy przekazali Psków bolszewikom (np. 31. 10. 1918 tak przekazali Mohylew nad Dnieprem). Oddzial partyzancki Balachowiczów wraz z gen. ros. Dragomirowem, zdobywa Psków; w miescie wybucha powstanie antybolszewickie. Jednak po dwóch dniach grupy samoobrony rozlaza sie. Oddzial konny wycofuje sie z Pskowa po osi: Izborsk - Pieczery. Celem jest Kurlandia. Przylaczaja sie Polacy z miasta Pskowa (czesc poszla na Riapino, a potem pomiedzy Dorpatem i zachodnim brzegiem jez. Pejpus).

pocz. listopada:

Balachowicz (chyba Stanislaw ?) przedostaje sie przez linie niemiecko - rosyjskie i nawiazuje kontakt z oddzialem gen. Wandama (na zach. od Pskowa ?), a potem rozbraja Niemców chcacych wracac do domów.

X i XI. 1918

gen. Adamowicz organizuje "Zielony Dab" na Bobrujszczyznie (dzialal tez po lipcu 1920 roku, kiedy wycofaly sie stad polskie wojska).

XI. 1918

w polowie listopada 1918 roku, nowopowstala Armia Estonska zastepuje Niemców na linii frontu przeciwko bolszewikom. S. Balachowicz podporzadkowuje sie Armii Estonskiej. Okolo polowy listopada 1918 roku, Balachowicz walczy z sowietami pod Dorpatem pod dowództwem gen. Laidonera (Estonczyk, Johann Laidoner ur. 1884, zmarl 1953 na Lubiance - zamordowany wraz z Jankowskim z Polski; general od 1901 roku w Armii Rosyjskiej; ukonczyl Akademie Sztabu Generalnego w Rosji; od grudnia 1917 roku do lutego 1918 roku dowodzil dywizja estonska w ramach Armii Rosyjskiej, a od marca do pazdziernika 1918 roku brakuje danych; w listopadzie 1918 roku wraca do Estonii; od 1940 do 1953 w lagrach sowieckich, w tym na Lubiance).

XII. 1918:

sowieci posuwaja sie za Niemcami w kierunku Rygi, która zajeli 03 stycznia 1919, co jednak stabilizuje front estonski w rejonie Dorpatu (tutaj oddzial Balachowiczów).

styczen 1919

Balachowicz od polowy listopada 1918 roku walczy z sowietami pod Dorpatem; jest podporzadkowany Armii Estonskiej. Od dnia 17 listopada 1918 roku sowieci ida na zachód, za wycofujaca sie armia niemiecka; dnia 03. 01. 1919 roku sowieci zajmuja Ryge. Odcieli tym samym Balachowiczowi droge do niepodleglej od trzech miesiecy Polski. Nadal Balachowicz jest w Armii Estonskiej (od pol. XI. 1918 do 01 marca 1919 roku).

02. 03. 1919

w Estonii grupa Balachowicza podporzadkowuje sie rosyjskiemu gen. Rodziance (bialy), którego sily sa czescia Armii gen. Judenicza. Brat Stanislawa, Józef Balachowicz mianowany na podpulkownika, a potem na plka. w Armii Judenicza. Do poczatków maja 1919 roku trwaja walki z sowietami na froncie, o charakterze raczej pozycyjnym. Do wojsk Judenicza wchodzi tez grupa ksiecia von Lievena. Rodzianko Aleksander, ur. 1879; zm. ?; w listopadzie 1918 roku w Rydze przy 8 Armii niemieckiej tworzy baony antybolszewickie; w marcu 1919 roku dowodzi poludniowa grupa "Rosyjskiego Pólnocnego Korpusu Ochotniczego" w Estonii; w maju 1919 roku dowodzi Korpusem zajmujacym Psków, a w listopadzie 1919 roku ponosi kleske podczas wycofywania sie armii Judenicza spod Piotrogrodu do Estonii.

13. 05. 1919

Balachowicz zdobywa stacje Gdów, podczas piotrogrodzkiej ofensywy Judenicza (w Gdowie powieszono na slupach telegraficznych wszystkich komunistów). Dnia 29 maja zdobywa Psków, rajdem od pólnocy. Zrobiono wyprawe na Bulate. Wywiadem Balachowicza dowodzi plk Engelhardt; w okresie od czerwca do sierpnia oddzial Balachowicza "zarzadza" Pskowem.

23. 08. 1919

St. Bulak - Balachowicz zostaje zdjety z dowodzenia Korpusem w Pskowie, przez Judenicza. Balachowicz przechodzi do partyzantki. Walczy z bolszewikami i "bialymi" w rejonie Pskowa - Werro - rzeka Welikaja (IX i X. 1919 roku, wspólpracujac z Armia Estonska); w pazdzierniku 1919 roku Balachowicz wchodzi ponownie do Armii Estonskiej, w ramach której walczy z bolszewikami; w listopadzie 1919 roku Armia Judenicza cofa sie spod Piotrogrodu. Estonczycy walcza z bolszewikami do pokoju podpisanego 02 lutego 1920 roku. Dnia 28 stycznia 1920 Estonczycy aresztowali Judenicza.

IX. 1919

partyzancka grupa Balachowicza nawiazuje kontakt z Estonczykami w rejonie Werro.

X. 1919

oddzial Balachowicza w Werro zostaje wlaczony do 32-ej Dywizji Estonskiej. Walczy nad rzeka Welikaja. Taka sytuacja chyba az do 02 lutego 1920 roku.

1920 rok

28. 01. 1920

W Rewlu (Tallinie) w Estonii, spotkali sie gen. Judenicz i Balachowicz, z grupa oficerów estonskich. Judenicza aresztowano

02. 02. 1920

pokój estonsko - sowiecki

Pocz. lutego 1920

Balachowicz próbuje rozmów z rzadem bialoruskim w Rydze (w grudniu 1918 roku taki bialoruski rzad byl w Sejnach, w styczniu - kwietniu 1919 w Grodnie). Wchodzi jednak w konflikt z plk Jezowitowem. Balachowicz obawia sie wydania go sowietom. Nastepnie kontaktuje sie z polska placówka w Rydze, gdzie poslal swojego wyslannika Pawla Czerepucha. Strone polska reprezentuje kpt Myszkowski. W Slancach (gdzie ?) przemianowal swój oddzial na "bialoruski", a w polowie lutego oddzial Balachowicza przesuwa sie z Estonii (z Rewla), poprzez Lotwe, o 700 km na poludnie. Okolo 20 lutego 1920 roku dotarli do Dzwinska (Dyneburga). Dnia 23 lutego 1920 Balachowicz (informacja z jednego z dokumentów w ksiazce o Balachowiczu wydanej w roku 1993 w Warszawie) sklada przysiege dla Wojska Polskiego (Dyneburg byl w rekach Armii Polskiej, ale pod miastem staly tez oddzialy lotewskie wsród których byl jeszcze batalion Balachowicza; miasto zostalo potem przekazane Lotwie). Dnia 24 lutego, nasza placówka w Rydze przesyla z Dzwinska raport w sprawie oddzialu Balachowicza na Lotwie (nasze sily staly na poludniowym brzegu Dzwiny od Polocka do Dyneburga juz od lata 1919 roku - od 08 wrzesnia 1919 roku na poludniowym przedpolu Daugavpils; dnia 03 stycznia 1920 roku zajelismy Dyneburg = Daugavpils, a dnia 09 stycznia 1920 idac na pólnocny - wschód Armia Polska dotarla do Ambeli, dnia 17 stycznia 1920 roku wyzwolilismy Kapini i Pusa w srodkowych Inflantach Polskich - stad dalej na pólnoc juz nie atakowalismy; znad rzeki Dzwiny bolszewicy wyparli nas na poczatku lipca 1920 roku).


od marca 1920 organizowano w Slonimiu bialoruskie oddzialy plka Konopackiego i kpta Kuszeli (wg Sukiennickiego, s. 146). W Minsku dziala Bialoruska Komisja Wojskowa. Wojewódzki, Raczkiewicz i L. Wasilewski prowadza rozmowy z Bialoruska Rada Najwyzsza o powstaniu rzadu bialorusko - litewskiego w Wilnie.

III i IV. 1920

Dnia 01 marca polskie wladze wyrazily zgode na przekroczenie linii rozgraniczenia wojsk lotewskich i polskich przez grupe Balachowicza (mialo to nastapic w dniu nastepnym w Dyneburgu = Dzwinsku = Daugavpils); w Dyneburgu jest Rydz - Smigly, który powita Balachowicza. Dnia 02 marca 1920 roku Balachowicz "przybyl do W. P." z oddzialem wielkosci batalionu. Dnia 05 marca "grupa Balachowicza" wyjezdza pociagiem spod Dzwinska do Brzescia. Sa tu gl. zolnierze z Estonii oraz grupa zlozona z bylych jenców sowieckich; dnia 16 kwietnia "grupa Balachowicza" osiaga gotowosc bojowa. W Brzesciu Litewskim ma on 700 zolnierzy; od czerwca 1920 sa na froncie bolszewickim, jako "sprzymierzeni". Po stronie polskiej sa tez Rosjanie: Boris Sawinkow, Mikolaj W. Czajkowski, Michal Iskricki. Zob.: E. Charaszkiewicz w "Niepodleglosc". Pisze o tym tez Zbigniew Dunin - Wilczynski, "Polacy w Iraku 1942 (...)" oraz Marek Cabanowski, "Tajemnice Mandzurii - Polacy w Harbinie". Ponadto Aleksander Srednicki, "Droga do Monte Cassino".


Konflikt Balachowicza z "bialym" gen. Baboszko i gen. Glazenapem (w Brzesciu). Sa tez konflikty z "Wydzielonym Rosyjskim Oddzialem" Borysa Sawinkowa. Borys Sawinkow ur. 1879 w Warszawie, zginal 1925 w Moskwie; po marcu 1917 roku w rzadzie Kierenskiego jako minister, a od listopada 1920 do sierpnia 1924 w Rosji organizuje partyzantke antybolszewicka; oznacza to, ze wykorzystal uderzenie Balachowicza, aby dostac sie na Bialorus i stad juz nie powracal; pojmany w sierpniu 1924, w roku nastepnym zamordowany w Moskwie. Oficerem lacznikowym przy Balachowiczu jest por. Zadra - Kabowski z II Oddzialu. W maju 1920 pisze on w meldunku z Brzescia o partyzantce na "Pskowszczyznie": oddzial plka Mikosza k. Starej Rusy i Lugi, grupa plka Danilowa k. Ostrowa, oddzial Karpucha pod Porchowem, Sawieliewa kolo Strugi Bialej, a wszystkie te oddzialy na linii Psków - Luga - Stara Rusa - Wielkie Luki. Ponadto "Zielony Dab" powolany ok. pazdziernika 1918 roku przez gen. Adamowicza z "bialoruskiego Komitetu". Wydaje sie, ze jest to oddzial na Bobrujszczyznie.


Dnia 16 kwietnia "grupa Balachowicza" osiaga gotowosc bojowa. W Brzesciu Litewskim ma on 700 zolnierzy; od czerwca 1920 sa na froncie bolszewickim i dn. 30 czerwca przeprowadzaja wypad pod Slaweczno - tez dnia 01 lipca.

lipiec 1920

Ministerstwo Spraw Wojskowych generala J. Lesniewskiego wydaje rozkaz w sprawie rekrutacji jenców rosyjskich do oddzialów Balachowicza. Rekrutacja odbywa sie w obozach jenieckich nr 5 i 10 w Kaliszu i Szczypiornie; w Szczypiornie byli Rosjanie, a w Kaliszu - Kozacy; w tym miesiacu szefem Ekspozytury Min. Spraw Wojskowych w Brzesciu do spraw naboru jenców z obozów jenieckich do "Armii Balachowicza", zostaje por. Skwierczynski. Po nim kpt. Juliusz Urlych (wg CAW, Teki Laudanskiego, teka 232, s. 1 - 95). Do wojsk Balachowicza oddelegowano por. Lisa - Blonskiego, byl oficerem lacznikowym Naczelnego Wodza. Przybyl do Luninca, gdzie bylo 2.500 ludzi z tych oddzialów. Nabór prowadzono ze Strzalkowa, Wadowic, Pikulic (obozy jenieckie nr 2 i 4) oraz z Debia i Szczypiorna (tutaj dwa obozy internowanych nr 1 i 5). Ponadto werbowano jenców z Tucholi. Wychodzi rozkaz p.o. zastepcy Szefa Oddzialu II Sztabu Min. Spraw Wojskowych, mjra dra K. Polakiewicza, w sprawie werbunku do oddzialów Balachowicza (wydany dla Krakowa). Wspomniano tutaj o "intendenturze Balachowicza w Lublinie".

20. 07

Do Brzescia przybywaja Kozacy Orenburscy w celu polaczenia sie z Balachowiczem, który cofal sie przez Luniniec - Brzesc (?) - Leczne. Dnia 25 lipca Balachowiczowi podporzadkowano esaula Jakowlewa.

Pocz. sierpnia 1920

grupa gen. Balachowicza wycofuje sie do Lecznej na Lubelszczyznie i jest tutaj od 09 sierpnia 1920 roku do 16. 08. 1920; okolo 15 sierpnia wyszedl rozkaz pplka Miedzinskiego w sprawie przyspieszenia rekrutacji do oddzialów Balachowicza, które dnia 17. 08 odzyskaly Wlodawe. 23. 08 przeprowadzili wypad na Piszcze, a dnia 27. 08 zwyciezyli pod Perespa; w "koncu sierpnia" w Lublinie organizowala sie 2-ga Dywizja Korpusu gen. Bulak - Balachowicza. "Podstawe jej kadry stanowili nieliczni stosunkowo oficerowie armii pólnocno - zachodniej, którzy przybyli do Polski z Estonii (...)". Ponadto wiemy, ze w 1-szej dywizji Korpusu bialoruskiego kadre stanowil oddzial "przyprowadzony przez gen. Balachowicza z Estonii". Dnia 27 sierpnia podpisano umowe miedzy B. Sawinkowem i St. Balachowiczem. Wreszcie dnia 01 wrzesnia 1920, do Korpusu Balachowicza wyznaczono Karola Wedziagolskiego ze Sztabu Generalnego oraz Borysa Sawinkowa z Rosyjskiego Komitetu; lacznikiem ze strony polskiej byl por. Ryszard Zyms - tenze Zyms jako pulkownik walczyl z sowietami we wrzesniu 1939 roku w Grupie "Dubno". Wedziagolski Karol - oficer polityczny 8 Armii Rosyjskiej po rewolucji lutowej 1917 roku.


od marca 1920 organizowano w Slonimiu bialoruskie oddzialy plka Konopackiego i kpta Kuszeli (wg Sukiennickiego, s. 146), a w lipcu - sierpniu przerzucono je do Lodzi, prawdopodobnie przez Grodno, gdzie dnia 18 - 19 lipca bylo 1.600 niewyszkolonych ochotników (tylko skad ?); w Lodzi byli od pocz. (?) sierpnia do pocz. listopada (?) 1920 roku; w koncu listopada 1920 przenikneli w rej. Kojdanowa linie sowieckie i wspóldzialajac z "Zielonym Debem" prowadzono partyzantke pod Sluckiem. Bylo to wówczas, gdy Balachowicz cofal sie juz na Polesiu ku polskim liniom.

16. 09

pod Pinskiem atakuje gen. Balachowicz, który w dniu poprzednim zajal Kamien Koszyrski, a 22. 09 stoczyl walki pod Derewek i Lubieszowem na Polesiu, wynikiem czego dnia 26. 09 ostatecznie zdobyl Pinsk.


dziala w lasach ihumenskich watazka Zylin, a pod Lojewem grupa partyzancka Galacha (na Dnieprze lupil parostatki i robil zagony az pod Horodnie). Dalej od niego na poludnie byl "potezny oddzial atamana Czalowa".

od 30. 09

"Odrebna Armia Sprzymierzona" gen. St. Bulak - Balachowicza przechodzi na odpoczynek w rej. Pinska i Luninca; zmieni teraz nazwe na "Ludowa Ochotnicza Armia Sprzymierzona" gen. mjra Stanislawa Bulak - Balachowicza.

01. 10. 1920

Joffe zada (podczas rokowan pokojowych w Rydze) dla Rosji kolei z Saren do Baranowicz. Dabski sie nie zgadza; w tym czasie na froncie (30. 09 i 01. 10) wzielismy do niewoli ok. 25 tys. bolszewików. Rozpoczyna sie bitwa o Molodeczno i Swieciany; jenców wcielano do Korpusu Ekspedycyjnego Bulak - Balachowicza. Joffe w Rydze zadaje stronie polskiej pytanie, czy rozejm traktowac bedziemy jako wstep do pokoju. Dnia 05 pazdziernika sowieci zgodzili sie na granice - linie demarkacyjna, taka jaka zazada strona polska, pod warunkiem zmniejszenia zadan co do zlota rosyjskiego.

04. 10:

Oddzialy poznanskie dotarly do Nieswieza. Grupa Poleska opanowala Luniniec; prawdopodobnie opanowalismy Kleck. Stolpce zajal 7 p.ul. i stad skierowal sie na poludniowy skraj Puszczy Nalibockiej; w tym dniu, wg Szostaka, Kojdanów zajela 2 brygada (kawalerii ?).

05. 10:

Rozmowa telef. Pilsudskiego z Rydzem - Smiglym. Walki pod Oranami (z Litwinami do 06. 10). Docieramy do Miru. Joffe w Rydze proponuje stronie polskiej Minsk. S. Grabski odmawia "z furia". A. Lados podkresla ten ton zachowania Grabskiego. Joffe mial pelnomocnictwo ustalenia granicy az na rzece Berezynie, ale napisze potem, ze Grabskiemu nie zalezalo na terytoriach. Ustalono sklad dowództwa "Ludowej Ochotniczej Armii Sprzymierzonej" gen. mjra Stanislawa Bulak - Balachowicza (adiutant - rtm Grotkowski, szwadron rtm. Saradin; w 2 Dyw. Piech. Bialoruskiej utworzono "minski" pulk piechoty plka Mikosza).

06. 10:

Tego dnia, nasz 7 p.ul. po calodobowym marszu przez Puszcze Nalibocka z poludnia na pólnoc, wyszedl na Raków obsadzony przez sowietów (wg Józefa Szostaka, s. 72). Raków zdobywal tez 10 p.ul.; 07. 10 - 7 p.ul. zajmuje nie bronione przez bolszewików Radoszkowice. Dnia 08. 10 nasze rozpoznanie dociera na odleglosc 16 wiorst od Minska (wg "Lewa Wolna"). Staja chyba w rej. na wsch. od Kojdanowa - tutaj od 04. 10 oraz w rej. Rakowa - tutaj od 06. 10; gdzies pod m. Chatezyno (?) na zachód od Minska. Minsk Litewski pustoszeje na kilka dni, ale potem sowieci znów wracaja, a nikt nie wie dlaczego nie zajmujemy stolicy Bialorusi; w tym dniu 7 p. ul. skierowano z Radoszkowic na pólnoc, a nie na wschód. Maszeruja w kierunku m. Krzywicze (zajete dnia 13 pazdziernika).

11. 10:

Wrangel proponuje Polsce porozumienie antybolszewickie. Opublikowano ten artykul dopiero 14. 10. 1920.
Zobacz: GODZIEMBA, "Zdrajca Rosji?" na stronie,zdrajca-rosji-2 gdzie autor napisal: "...W połowie listopada 1919 roku Piłsudski powiedział Kossakowskiemu, iż 'zarówno bolszewikom, jak i Denikinowi jedno jest do powiedzenia - jesteśmy potęgą, a wyście trupy. Mówiąc inaczej, językiem żołnierskim: dławcie się, bijcie się, nic mnie to nie obchodzi, o ile interesy Polski nie są zahaczone. A jeśli gdzie zahaczycie je, będę bił. Jeśli gdziekolwiek i kiedykolwiek was nie biję, to nie dlatego, że wy nie chcecie, ale dlatego, że ja nie chcę. Lekceważę, pogardzam wami. ... Dla celu konkretnego, dla ratunku naszych ludzi w Rosji zgodziłem się, by Czerwony Krzyż z ich Czerwonym Krzyżem rozmawiał. ... A jeśli spytacie, co dalej, odpowiem: owszem, wydostańcie jeszcze archiwa przedstawicielstwa polskiego, zabytki nasze, skarby, a wówczas można będzie już o niczym więcej nie mówić'...".
Natomiast MAREK WOJCIECHOWSKI, niezależny publicysta, ktory specjalizuje się w tematyce europejskiej i historycznej na stronie,tajny-pakt-lenin-pilsudski-cz-2-wrangel-zdradzony pisze: "...Jednak jeden z najbardziej zaskakujących manewrów to zajęcie przez polską armię Mińska na jeden dzień w październiku 1920 roku i zagadkowe wycofanie się z miasta tuż przed zawieszeniem broni. Mackiewicz w 'Lewej wolnej' napisze: 'Tymczasem, na rozkaz naczelnego wodza, wojska polskie posuwają się jakoś dziwnie. Dnia 8 października dotarły o 16 wiorst na zachód od Mińska. Władze bolszewickie uciekają z miasta. Mińsk pozostawiony sam sobie, leży przez kilka dni na ziemi niczyjej. A wojska polskie stoją, nie posuwają się naprzód. Po kilku dniach, bolszewicy ostrożnie wracają. Ludność nie wie, co ma o tym myśleć ... Jakaś strategiczna tajemnica? Nikt nie pojmuje ... Krążą pogłoski o jakichś rokowaniach. - Czy być może?...'. Zamieszkały głównie przez Polaków i Żydów Mińsk ostatecznie znajdzie się po stronie sowieckiej a do historii przejdzie stwierdzenie Grabskiego 'wycięliśmy wrzód wraz z Mińskiem'. Kilkanaście lat później większość mińskich Polaków padnie ofiarą czystek, których symbolem jest masowy grób w podmińskich Kuropatach".

12. 10:

Zawieramy wstepny traktat pokojowy z sowietami. Wchodzi w zycie w nocy 18/19. 10 (planowano od switu 18.10). Mimo tego dnia 12. 10 zdobylismy Sluck, Uzde i Kojdanów (Szostak, s. 71, sugeruje, ze Kojdanów zajela 2 brygada okolo dnia 04 pazdziernika). 2 DPLeg. zdobywa Molodeczno, a 4 Armia zwycieza pod Kojdanowem i wychodzi na linie Sluck - Uzda - Kojdanów. Dnia 13. 10 wiesc o traktacie z Rosja rozeszla sie, jak zly omen po calej Polsce; w Warszawie Komitet Obrony Kresów rozpoczal ozywiona dzialalnosc w celu obalenia linii rozejmowej. Protestuje prezes Towarzystwa Kredytowego, Aleksander Marszowicz i hrabia Mohn. Zbierane sa podpisy ludnosci bialoruskiej pod petycja do Pilsudskiego.

14. 10:

Wojsko Polskie podchodzi pod Minsk Litewski; nie wiedza jednak, ze beda musieli oddac ponownie to miasto w rece bolszewickie; Zaremba (t. I, s. 220) podaje date 14 pazdziernika za zdobycie Minska Litewskiego i podkresla, ze jeszcze w tym momencie rozwazalismy idee federacyjna "bialoruska". Zajmujemy Zaslaw, Samochwalowicze nad rzeka Ptycz (o 22 km na poludnie od centrum Minska). Walki pod Radoszkowicami, gdzie bierzemy do niewoli 500 jenców. Ponadto zajmujemy stacje Krzywicze, choc wobec naszych malych sil kawaleryjskich, sowieci wycofali sie na wschód (nadeszla ponadto informacja o majacym nastapic przerwaniu ognia, co bylo dezinformacja, gdyz zawieszenie broni wchodzilo w zycie dnia 18 pazdziernika). Ukazuje sie artykul z wywiadem prasowym Wrangla, w którym nawoluje on do sojuszu z Polska.

15. 10:

"Wojska polskie po zacietych walkach zajely Minsk". Jakoby bylismy w miescie 2 tygodnie, czyli do 29 pazdziernika (wg innego autora wycofalismy sie dnia 18 pazdziernika). Ja przyjmuje, ze Wojsko Polskie opuscilo na zawsze Minsk Litewski miedzy dniem 25 pazdziernika, a dniem 01 listopada 1920 roku. Oskar Milosz tego dnia oskarza "Wojsko Polskie" o pogromy w Wilnie. Dnia 15 pazdziernika, Sejm zazadal od Naczelnego Dowództwa, aby do 02 listopada rozbroic oddzialy Balachowicza, badz aby opuscily one Polske (w dniu 02 listopada miala nastapic wymiana dokumentów ratyfikacyjnych miedzy Polska a Rosja radziecka). Rozkaz Nacz. Dowództwa polskiego dotyczacych rozbrojenia wojsk sprzymierzonych, np. bialoruskich z dniem 02 listopada (wg J. Mackiewicza, op. cit., t. II).

18. 10:

Frunze przedstawia KC ostateczny plan zniszczenia Wrangla na Krymie. Ucichly walki na naszym froncie bolszewickim. Linia demarkacyjna "biegla od Dyneburga - kolo Minska, przez Sluck - Olewsk". "Preliminaria pokojowe" z dnia 12 pazdziernika mówily, ze linia frontu o swicie dnia 18 pazdziernika przeksztalca sie w linie demarkacyjna, a w przyszlosci w granice panstwowa. Sprzeciwili sie temu: L. Wasilewski, W. Kamieniecki, J. Dabski (w Rydze); jednak nasza delegacja obiecala oddac Minsk, a wojska nasze mialy nie posuwac sie w kierunku rzeki Berezyny. Mimo tego zatrzymalismy "na dwa tygodnie" Minsk (do ok. 29. 10), gdyz nastapilo "nagle ozywienie mysli federacyjnej" (wg Zaremby, s. 220).

W Dawidgródku stoi Pulk plka Duchopielnikowa (rosyjski bialy); nie wezmie on jednak z nieznanych przyczyn udzialu w walkach Balachowicza.

01. 11:

Wojsko Polskie na Bialorusi ostatecznie cofa sie (ok. 29. 10 i do 01.11) na ustalona w pazdzierniku 1920 roku w Rydze, linie demarkacyjna, bowiem dnia 02 listopada nastapi na Lotwie, wymiana dokumentów ratyfikacyjnych miedzy Polska a Rosja radziecka. Z Lodzi na linie frontu przybyli "ochotnicy bialoruscy" plka Konopackiego i kpta Kuszeli (w marcu 1920 w Slonimiu formowali wojska bialoruskie); w koncu listopada (dopiero!) i w grudniu zaatakuja Sluck i wywolaja tam powstanie. Do Pinska i Dawidgródka przybywa Misja Brytyjska na rozmowy z Balachowiczem.

02 listopada:

Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych miedzy Polska a Rosja radziecka; prawdopodobnie 01 listopada polskie wojska cofnely sie poza linie demarkacyjna przebiegajaca na Polesiu miedzy Dawidgródkiem a Turowem na póludniowym brzegu rzeki Prypeci; tutaj tez jest por. Lis - Blonski, jako lacznik Sztabu Generalnego W.P.

04 listopada

Wojska Balachowicza dnia 04 listopada zajely Turów skad wyparto sowietów, na wsch. od linii demarkacyjnej (brak innych informacji). Na dzien 04 listopada datowany jest pierwszy raport rtma Pradzynskiego. Wojska Balachowicza skladaja sie z Rosjan, Bialorusinów, Polaków, Finów, Estonczyków i grupy Lotyszów oraz pewnej liczby Szwedów i Zydów. W oddzialach bojowych jest 14.750 ludzi; kadre 1 Dywizji stanowi oddzial przyprowadzony z Estonii, a 2-giej Dywizji, oficerowie rosyjscy z Armii Judenicza z Estonii. Informacje o zgrupowaniu gen. Stanislawa Bulak - Balachowicza podaje Józef Cisek (zbiór dokumentów, wyd. przez Instytut Pilsudskiego, Nowy Jork), Pantalejman Simanski i Stanislaw Lis - Blonski; glówna praca o Balachowiczu to Marka Cabanowskiego, "General Stanislaw Bulak - Balachowicz (...)", wyd. Warszawa 1993, ss. ok. 203. Wydanie dofinansowane przez Komitet Badan Naukowych; prawa autorskie takze Muzeum Niepodleglosci, wydawca "MikRomax" i Muzeum Niepodleglosci (Warszawa, Al. Solidarnosci 62, tel. 27 - 96 - 435, w Palacu Radziwillów).

Poczatek ofensywy wojsk gen. Bulak - Balachowicza. Wyruszamy spod Turowa (pod ta data, Lukomski w swojej ksiazce z roku 1994, opisuje tez inne wydarzenia, choc dla daty 05. 11. 1920 nie dal konkretnych wyjasnien). Moze w dniu 05. 11 nastapilo cos w rodzaju buntu trzech "dywizji" Korpusu Ochotniczego gen. Stanislawa Bulak - Balachowicza w Dawidgródku i Turowie (Cabanowski podaje, ze atak Balachowicza nastapil dnia 05 listopada z rejonu Turowa, z terenów "sowieckich").

06 listopada:

Tego dnia Lukomski i Polak ("Obrona (...)" z roku 1994) nie opisuja (po dacie 05 listopada daja date "09 listopada"), a jedynie pisza: "Zgromadzone wojska armii ochotniczej wyruszyly spod Turowa - juz po stronie sowieckiej - do natarcia". Tekst jest tak skonstruowany, ze sugeruje poczatek natarcia na 06 listopada 1920 roku. Cabanowski jednak wyjasnia, ze nasz atak nastapil dnia 05 listopada. Dnia 07. 11 osiagnieto wg mnie Mosiejewicze na Polesiu (jest to interpretacja tekstu ksiazki Lukomskiego i Polaka z roku 1994, bowiem Cabanowski podaje, ze doszlismy pod Petryków). Dn. 08. 11 podeszli pod Petryków. Stan armii bialoruskiej to 20 tys. - 14.750 zolnierzy. Lukomski pisze: "W ciagu dwóch dni gen. Balachowicz osiagnal rejon Mosiejewicze - Petryków" (s. 296).

09. 11:

Plk Pawlowski rozbija sowietów pod Romanówka na Bialorusi. Plk Matwiejew zajal Skryhalow. Plk Zgun zajal Zechowicze i Kostiuchowicze. Balachowicz zajal ponadto Kopatkowo i Mojsiejówke. Dnia 10. 11 zajeto Chomiczki i Prudok. Zwyciezono pod Drozdami. Zajeto Mozyrz i Wielkie Zimowiszcze oraz przejsciowo Kalenkowicze. Front przechodzil przez Kopatkowicze, szedl rzeka Ptycz, przez Mojsiejówke, Romanówke, Chomiczki, Prudok, Drozdy, Mozyrz. Dnia 10. 11 w Warszawie, rosyjski Komitet Sawinkowa takze podejmuje decyzje o walce z Rosja Sowiecka. 11. 11 kpt. Wojciechowski zajal Michalki (16 km na poludnie od Mozyrza).

12. 11:

Gen. Stanislaw Bulak - Balachowicz w Mozyrzu oglosil niepodleglosc Bialorusi. Mianowal sie "glównodowodzacym bialoruskiej armii narodowej (...) na terenie calej Bialorusi". Jego brat Józef zostal "dow. armii ochotniczej". Wydano rozkaz o "zapobieganiu dywersji komunistycznej na tylach".

14. 11:

Pulk "minski" i "ostrowski" odebraly bolszewikom powtórnie Kalenkowicze (walki od dnia 10. 11, o 12 i 13 listopada brak danych co do charakteru walk). Plk Mikosz doszedl do Petrykowa (dn. 11. 11). Ruszyl dalej na Jakimowicze i dnia 14.11 skoncentrowal sie w Kalenkowiczach. Dnia 15. 11 spod Kalenkowicz ruszyl po linii kolejowej na pólnocny - wschód, w kierunku Zlobina. Do dnia 17 listopada prawdopodobnie przeszedl okolo 40 km. Ataman "Iskra" 11. 11 zajal Lelczyce, a 14. 11 ruszyl na poludniowy - wschód, na Owrucz (odleglosc 70 km). Chyba dnia 17. 11 ataman Iskra podszedl pod Owrucz (dzisiaj na Ukrainie pólnocnej).

15. 11:

Plk Matwiejew zdobyl Wielkie Awtiucewicze i Chabno (30 km na wschód od Mozyrza), a 16. 11 Makanowicze (43 km na pólnocny - wschód od Mozyrza) i Babylew. Plk Matwiejew dnia 17.11 zajal Korystan chyba ok. 60 km na wschód od Mozyrza, na kierunku na Rzeczyce.

16. 11:

Balachowicz powolal rzad Bialoruskiej Republiki Ludowej. dr gen. Mieczyslaw Adamowicz, jako Prezes Rady Ministrów Bialoruskiej Republiki Ludowej; w rzadzie zasiedli Aleksiuk (P. Aleksiuk byl od pazdziernika w Komisji Wojskowej Bialoruskiej powolanej przez Pilsudskiego dekretem z 22. 10. 1919 roku), Ostrowski (prof. Radoslaw Ostrowski podczas II wojny byl wraz z dr Mikolajem Szczorsa szefem Grupy "Centrum" i Prezydentem Bialoruskiej Centralnej Rady od konca 1943 roku w Minsku), plk Bielajew oraz Józef Sienkiewicz. Datowano dekret o wywlaszczeniu "wielkiej wlasnosci"; rzad Balachowicza mial wydac przygotowane juz znaczki pocztowe "Poczty Bialorusi" np. na znaczku za 2 ruble jest podobizna Franciszka Skoriny 1490 - 1551 r., a na znaczku za 3 ruble "Pogon litewska"; znaczek za 5 rubli pokazuje chlopa bialoruskiego. Znaczków bylo osiem (wg Cabanowski, s. 113).

17. 11:

Petlura postanawia zakonczyc walke z sowietami (wg Zaremby, t. I, s. 218), która rozpoczal mniej wiecej jak Balachowicz. Wojska ukrainskie przejda do Czechoslowacji i Polski. Najwiecej z nich internuje sie w Szczypiornie; dnia 15 maja 1921 roku w tym obozie przeprosi ich Pilsudski za zerwanie przez nas sojuszu po pazdzierniku 1920 roku. Gen. Bezruczko okreslil przeprosiny jako "rycerskie". W KORPUSIE Balachowicza, plk Mikosz doszedl (po linii kolejowej na pólnocny - wschód, w kierunku Zlobina) na odleglosc okolo 40 km od Kalenkowicz. Ataman Iskra dnia 17. 11 podszedl pod Owrucz. Plk Matwiejew zajal Korystan na kierunku na Rzeczyce. Pod Mozyrzem aktywnie wystepuje partyzantka "Zielonego Debu". Drugi dzien dziala Rzad niepodleglej Bialorusi na czele z premierem Adamowiczem. "W tym czasie obrona bolszewicka zaczela krzepnac i pojawily sie pierwsze symptomy spadku morale po stronie balachowców" (dot. dni 17. 11 i 18. 11 ?). Do plka Matwiejewa dotarla (dnia 18. 11 ?) wlasnie "bledna informacja o zagrozeniu przez nieprzyjaciela" jego tylów i polaczen z Mozyrzem; nie wiadomo co sie stalo dnia 17. 11 w rejonie Mozyrza i Kalenkowicz, ze noca 17/18. 11 gen. St. Bulak - Balachowicz opuscil Mozyrz (wraz z oddzialem szturmowym i uda sie pod Rzeczyce). Balachowicz jechal dnia 18 listopada pod Rzeczyce. Ciekawe, ze w monografii Lukomskiego jest data 16. 11 oraz data 17. 11. 1920, ale pod ta druga data autor opisuje noc 17/18 i dalsze dni od 18. 11 do 25. 11. 1920; wiedza o dniu 17 listopada jest zatem zlozona z fragmentów tekstu pod datami 15. 11 (o zdobyciu przez nas Korystana i dezinformacyjnej pracy bolszewików w Mozyrzu) oraz 16. 11 (o objeciu dow. nad Korpusem Ekspedycyjnym przez Józefa Balachowicza).

Brat gen. Stanislawa Bulak - Balachowicza, Józef, obejmuje dnia 17. 11 "szefostwo nad ochotniczym korpusem ekspedycyjnym", gdyz jego brat Stanislaw szykowal sie do wyjazdu z Mozyrza pod Rzeczyce.

17/18. 11:

Noca gen. St. Balachowicz opuszcza Mozyrz i udaje sie do oddzialów pod Rzeczyca.

18. 11:

Tego dnia na Bialorusi, plk Matwiejew ma wysuniete oddzialy pod Rzeczyca, ale "w tym czasie obrona bolszewicka zaczela krzepnac i pojawily sie pierwsze symptomy spadku morale po stronie balachowców". Moze to stalo sie przyczyna wyjazdu Balachowicza w nocy 17/18. 11 z Mozyrza pod Rzeczyce - do plka Matwiejewa dotrze "bledna informacja o zagrozeniu przez nieprzyjaciela" jego tylów i polaczen z Mozyrzem. Balachowicz jechal dnia 18 listopada pod Rzeczyce, a w tym samym dniu ataman Iskra (pod Owruczem) ponosi porazke na pólnocnej Ukrainie (dopiero 20. 11 inf. ta dotrze pod Rzeczyce do St. Balachowicza).

19. 11

Balachowicz pod Rzeczyca: dociera tutaj dnia 19 listopada wraz z oddzialem szturmowym i zarzadza koncentracje oddzialów; dnia 20. 11 jest na pierwszej linii walk pod Rzeczyca i w tym momencie dociera do niego informacja o "katastrofie na poludniu" na Ukrainie.

20. 11:

Tego dnia na Bialorusi, plk Matwiejew idac w strazy tylnej Korpusu, wycofal sie spod Rzeczycy w kierunku Mozyrza; cofa sie samodzielnie w kierunku zachodnim. Podobnie samodzielnie cofaja sie grupy plka Pawlowskiego i (po 25 listopada) sam Balachowicz; jeszcze dnia 20. 11 Balachowicz jest na pierwszej linii walk, wraz z oddzialami cofajacymi sie spod Rzeczycy na Mozyrz (pod Rzeczyca grozilo nam chwilowo okrazenie). Wlasnie dnia 20. 11 dociera informacja o "katastrofie na poludniu" na Ukrainie; wiemy, ze od dnia 17 listopada ataman Iskra walczyl pod Owruczem, ale przebiegu tych walk na Ukrainie pólnocnej nie znamy. Mozna domyslac sie, ze po dniu 18 listopada mialy one niekorzystny przebieg, co dotarlo dopiero dnia 20. 11 do Balachowicza dowodzacego pod Rzeczyca.

21. 11:

Rozejm z Litwa. Ostateczny protokól podpisano 29. 11. Na Bialorusi zas zorganizowano chwilowa obrone Mozyrza; sowieci zajeli miasto chyba 23 listopada.

22. 11 (?):

Wydaje sie, ze grupa wojsk Józefa Balachowicza opuszcza Mozyrz. Dzien potem uczyni to prawdopodobnie jego brat Stanislaw i plk Matwiejew; w "Lewa Wolna" jest krótka informacja, ze Balachowicz podjal jeszcze krótka obrone Mozyrza.

23. 11 (?):

Chyba w tym dniu plk Matwiejew i gen. S. Balachowicz opuszczaja ostatecznie Mozyrz. Poszczególne oddzialy Balachowicza (z grupy walczacej 18 - 20. 11 pod Rzeczyca) jeszcze w dniach 02 - 04 grudnia przechodzily na strone polska (kolo Olszan w m. Remel, na poludniowym brzegu Prypeci na Polesiu). Np. dnia 04. 12 przeszla 1 Dyw. Bialoruska w sile 2.100 ludzi i zostala internowana.

25 - 27. 11:  

oddzialy bialoruskie (te cofajace sie spod Rzeczycy) zostaly zaatakowane przez bolszewików, co spowodowalo, ze gen. Bulak - Balachowicz od dnia 25 listopada zaczal sie cofac   samodzielnie. Poszczególne oddzialy Balachowicza (ze zgrupowania, które dotarlo najdalej, bo pod Rzeczyce) jeszcze w dniach 02 - 04 grudnia przechodzily na strone polska, kolo Olszan w m. Remel; od ok. 25. 11 cofa sie oddzielnie dr gen. Adamowicz (Premier BRL) i dociera do polskich posterunków dnia 30 listopada.  

Koniec listopada:

w koncu listopada 1920, gdy Balachowicz cofal sie juz na Polesiu ku frontowi polskiemu, "pulk" plka Konopackiego i kpta Kuszela przeszedl linie frontu w rejonie Nieswieza i rozpoczal dzialania partyzanckie kolo Slucka, nazywane "Powstaniem Sluckim" (od konca listopada, przez grudzien 1920 roku). Pomoglo to partyzantom "Zielonego Debu" pod Bobrujskiem i Mozyrzem (wg raportu rtma Pradzynskiego z grudnia 1920 roku), których bylo tam pod koniec listopada 1920 roku jeszcze 500 - 1000 ludzi. "Zielony Dab" utworzony w X. 1918 roku przez gen. dr Mieczyslawa Adamowicza w rej. Bobrujska, teraz na koncu listopada 1920 roku panowal jeszcze nad tym calym lesistym obszarem. Dzieki akcji Konopackiego, "Zielony Dab" mógl sie przedostac w rejon Slucka (na pocz. grudnia ?) i jeszcze dalej na pólnoc, pod Kojdanów.

26. 11:

Gl. sily Korpusu Balachowicza przechodza na polska strone. Przylaczyl sie do nich sowiecki 424 p. strzelców we wsi Chabno. Granice przekroczono kolo Olszan na stanowiskach 18 DP; zolnierzy bialoruskich rozbrajano. W tym dniu dotyczy to gros sil z 2 i 3 Dywizji oraz pulków tulskiego i putwalskiego. Przechodzi tez chyba Józef Balachowicz. Dnia 27. 11 gen. St. Balachowicz doszedl do linii polskich w rejonie Olszan, a w nocy 27/28. 11 przechodzi front na strone Polska. 28. 11 gen. St. Balachowicz (rano) przejezdza z Olszan do Dawidgródka; jego adiutanci to malarz Artur Szyk, pseudo Aleksander Szykarenko (ur. 1894, zm. w USA 1951, od 1921 mieszkal w Lodzi) oraz Tadeusz Darmont. Do dnia 28 listopada (czyli w dniach 26 - 28. 11) linie polskie przeszli zolnierze z 2 i 3 Dywizji Bialoruskiej. Kolejna 1 Dyw. Bialoruska, cofa sie nadal, jeszcze na terytorium wroga. Po dniu 28. 11 raczej jej juz bolszewicy nie atakuja; przejdzie nasze linie dnia 04 grudnia 1920 roku.

30. 11

przechodzi na strone polska, gen. premier M. Adamowicz; do tego dnia linie polskie przeszlo 4.000 zolnierzy bialoruskich. Pradzynski (rtm z II-ki) na pocz. grudnia pisal o planie powolania P. O. W. na Bialorusi, co oznacza, ze akcja "ochotników bialoruskich" mogla sluzyc przerzuceniu na teren Sowietów agentów II-ki (od maja 1920 przy Balachowiczu jest por. Zadra - Kabowski z II-ki, od pocz. lipca 1920 roku byli por. Skwierczynski i por. Lis - Blonski z II-ki, a od pocz. listopada 1920 byl w/w rtm. Pradzynski); nie biora udzialu w wyprawie Balachowicza rosyjscy generalowie Baboszko i Glazenap; w odróznieniu od nich, akcje "cicho - ciemne" wykorzystal Borys Sawinkow, który dowodzil "Wydzielonym Rosyjskim Oddzialem" (od listopada 1920 do sierpnia 1924 w Rosji organizuje partyzantke antybolszewicka; pojmany w sierpniu 1924, w roku nastepnym zamordowany w Moskwie). Wyglada jakby Pradzynski przeszedl dnia 30 listopada do Polski wraz z gen. Adamowiczem ? Pisze o zatrzymaniu sie w Mikaszewiczach po "sowieckiej stronie", uchodzacego Balachowicza (czy chodzi tutaj o Józefa B. w dniu 26 listopada ?). Opis podaje, ze jego grupa stala 5 wiorst od polskiego frontu w strefie neutralnej. Oficer ten pisze tez o "Zielonych" pod Bobrujskiem i Mozyrzem. Ich stan ocenia na 500 - 1.000 ludzi, "którzy zajeli ten teren". Pisze o planie powolania P. O. W. na Bialorusi.

03 grudnia 1920

Oficjalna data demobilizacji oddzialów Balachowicza na terytorium Polski; o Balachowiczu informacji udzielil mjr Stanislaw Stankiewicz.

Poczatek grudnia:

partyzanci "Zielonego Debu" w sile do 1.000 ludzi, spod Bobrujska przebili sie do okolic Slucka. Dokonano tego zapewne dzieki akcji plka Konopackiego i jego "ochotniczych oddzialow bialoruskich". Poszczególne oddzialy Balachowicza jeszcze w dniach 02 - 04 grudnia przechodzily na strone polska. Gl. kolo Olszan w m. Remel, na poludniowym brzegu Prypeci na Polesiu. Wydaje sie, ze dnia 02 i 03. 12 przebila sie 4 Dyw. Bialoruska, bo o niej brak informacji co do daty internowania sie na stronie polskiej. Np. dnia 04. 12 przeszla 1 Dyw. Bialoruska w sile 2.100 ludzi i zostala internowana (Peremykina). Dn. 08 grudnia podczas rokowan w Rydze, sowieci wyrazaja obawe, ze zolnierze Balachowicza przejda na Litwe Srodkowa do Zeligowskiego. Od ok. 15 grudnia do 23 grudnia partyzanci "Zielonego Debu" dzialali pod Sluckiem, a dnia 20 grudnia zdobywamy Sluck. Czescia sil szli na pólnoc w rejon Kojdanowa, a przeszli linie demarkacyjna dnia 28. 12. 1920 roku w okolicach Nieswieza.

12 grudnia 1920

Rozkaz II Oddzialu, aby odseparowac obozy internowanych dla Bialorusinów od ludnosci.

Polowa grudnia 1920

w Pinsku mjr St. Alexandrowicz i por. Waclaw Jesmian, którzy pozostawiaja informacje o losie zolnierzy bialoruskich jacy jeszcze przebywali na Pinszczyznie.

20. 12:

nasza akcja dopiero 20 grudnia doprowadza do zdobycia Slucka - na emigracji obchodzi sie zdobycie Slucka, jako "Swieto Bohaterów" i swieto narodowe Bialorusi. Wówczas tez (w polowie grudnia 1920 roku), grupy zolnierzy z dawnego Korpusu Balachowicza zdobywaja na sowietach Siemiezewo (o 7 km na wsch. od linii demarkacyjnej, na szosie ku Sluckowi) i Chorestów. Równolegle w Warszawie, dnia 23 grudnia 1920 zbieraja sie dzialacze bialoruscy, którzy wybrali Stanislawa Balachowicza na "Wodza Naczelnego Bialorusi" - inf. z raportu plka Szt. Generalnego Stanislawa Dowoyno - Sollohuba. Relegowalismy jednak z Polski do Kowna, rzad bialoruski (P. Lastowski, biuro w Berlinie - Cwirkiewicz, w Paryzu - Ladnow, w Wilnie - Harewicz i Kochanowski, w Baranowiczach - Tereszczenko). Kiedy w wyniku rozejmu z pazdziernika 1920 roku oddalismy Minsk sowietom, równiez rzad bialoruski musial opuscic Polske. Kowno udzielalo gosciny temu rzadowi, a potem Praga czeska. K. Jezowitow bedacy oficjalnym przedstawicielem Bialorusi w Rydze (w lutym 1918 r. przez kilka dni byl komendantem Minska), awansowany na pulkownika, w 1920 roku organizowal antypolska dywersje.

koniec grudnia 1920

partyzanci spod Slucka przeszli do Polski dnia 28. 12. 1920 roku w okolicach Nieswieza, a byla to grupa "Zielonego Debu". Juz w roku 1920 bolszewicy zgladzili "kilkunastu czlonków rodziny generala Balachowicza (...)". Dane wg Jan F. Lewandowski, "Katolik": w powiecie braslawskim na Wilenszczyznie zrównano z ziemia majatki Balachowiczów. Ocalal jedynie jego brat Józef.

styczen 1921  

przewiezienie internowanych Bialorusinów i Rosjan pod Czestochowe, a stad do obozów internowanych (wg Cabanowski). w Szczypiornie pod Modlinem, w Tucholi (tu   oddzialy  Peremykina, Dywizja Kozacka "Frolowska", Ukraincy). "Dywizja smierci" Balachowicza w maju 1922 roku liczy jeszcze w Tucholi 1.500 ludzi. Tu tez 1 Dyw. Peremykina - 1.238  ludzi. W obozach internowanych bylo w sumie "kilkadziesiat tysiecy" ludzi. sa to Aleksandrów Kujawski, Pikulice, Dabie, Torun, Tuchola, Strzalków, Kalisz i  Szczypiorno. Sierpien 1924 r. ostateczna likwidacja obozów dla internowanych. Najwiecej "balachowców" zatrudniono w lasach kolo Bialowiezy i Hajnówki. 1.000 ludzi w  Puszczy. Po udzieleniu Bialorusi szerokiej autonomii w ramach Sowietów w polowie lat 20 - tych zeszlego wieku wrócili tam: prorosyjscy Badunow, Cwikiewicz, Lastowski i  Mamonko (eserzy, moze tez Sereda), ale tez propolscy Lesik, Rak Michajlowski, Smolicz i Taraszkiewicz. Przyjechal tutaj tez Sylwester Wojewódzki (przyjaciel Taraszkiewicza).  Kreczeuski i Zacharko zabrali sztandar Bialoruskiej Rep. Ludowej chyba gdzies na Zachód. W 1920 r. poslami na polski Sejm byli bialoruscy dzialacze Dworczanin i Hauryluk  (w 1933 zamordowani w  sowietach).

Pskow 1918 - 1919 Lew Lwowicz Konstantynowicz born Toropiec in 1900

We wrześniu 1939 r. generał Stanislaw Bulak Balachowicz zorganizował oddział, który liczyl 2000 żołnierzy, w tym dwa szwadrony kawalerii; sam general dowodzil oddzialem wywiadowczym, ktory rozpoznawal okolice Warszawy, walczac pod Otwockiem i Wołominem; Balachowicz przebil sie az pod Kock i pod Kockiem walczyl z nieznanym przeciwnikiem. Do Warszawy generał powrocil juz po jej kapitulacji i utworzył Narodową Armię Ochotniczą.

KONSTANTINOVICH Lev, son of Lev / Lew Konstantynowicz, was born in 1900 in Toropets / Toropiec; in 1918 / 1919 a student of a secondary school in Pskov. During the occupation of 'white' was mobilized and after during their retreat, came to Poland. At the beginning of 1922 return to Soviet Russia and arrived in Pskov; May 22nd was arrested and in November, 1922 again re-arrested, 16 March 1923 - sentenced to 2 years in a concentration camp and sent to Petrograd. In March 1923 his mother wrote to the chairman of the Central Executive Committee Mikhail Kalinin. Ольга Васильевна Константинович / Olga Vasilievna Konstantinovich was living in Pskov, str Kalinin, No 15/11, Apt. 1. Olga Chelishchev - Konstantinovich / Olga Tchelischev daughter of Vasilij Chelishchev and she was married to Lew Konstantynowicz - b. ca 1865 / 1875. Olga b. ca 1875, her son Lew Lwowicz Konstantynowicz born 1900. Above named Vasilij Chelishchev was born ca 1840 / 1850.
Olga Chelishchev - Konstantinovich letter to Kalinin: "...In 1919, at a time when I was working on the epidemic in the unit of People's Commissariat of Samara and bore herself typhus, my son, Lev Konstantinovich, 18 years old, who studied at the Real School, located in Pskov, was mobilized during the white occupation of its and on their retreat was in Poland, where he was imprisoned in the camp after the conclusion of a peace treaty. ... he came to me in March 1922 in Pskov ... my son was arrested, ... belonging to Savinkov ... after a 2-month stay in prison, ... again arrested in Pskov by GPU. January the 15 send from Pskov, ... taken to Petrograd, ... for 2 months ... О. Констанинович / O. Konstaninovich, 21 March 1923 in Pskov".
Olga Vasilyevna Konstantynowicz response from the Central Executive Committee has not received. Lev Konstantinovich was sent to the camp. In 1925 released from the camp and sent to 3 years in Ust - Sysolsk. In March 1926 Olga Vasilievna wrote to Chairwoman of the Red Cross, Pavlovna Peshkova.
Note at margin:
According to statements the Church of the Holy Trinity was built in 1740 by Major Joann Chelishchev / Ivan Sergeyevich Chelischev at his own expense. In 1840, the Holy Trinity Church (Novo-Troitsk) was assigned to a Church which is 4 miles away in Piesna. A detailed description of the temple, published in the 'Pskov diocese statements' for 1896.

Olga's Konstantynowicz relatives:
1. Mikhail P. Rehbinder, he studied at the St. Petersburg School of Jurisprudence and worked at the Law Faculty of the University; he lived in an estate Lyadno in the Novgorod province; he was trying to create together with peasants agricultural co-operative in his estate in the Novgorod province; he left his family and went to the USA in 1909; his wife Victoria Konstantynowicz / Константинович, daughter of Ivan / Jan Konstantynowicz; her son Alexander died d. 1906.
Lyadno / Liadno / Лядно - a village in central part of the Porkhov / Порхов / Порховск / Porchovsk district in the Pskov oblast; close to Туготинская волость / Tugotinskaya volost - around 50 / 55 km east - south - east of Pskov / Pskow.
2. Weimar Orest E., b. 1845 died 1885, prominent physician in St. Petersburg, the owner of orthopedic clinics; populist, organized the escape of Kropotkin from prison in 1876 acc. to 'Notes of a revolutionary' by Kropotkin; he was arrested in 1879 and sentenced to 15 years in prison; it was the Russian-Turkish war period and this prison shortened to 10 years; he died in prison at Kara; his wife Victoria Konstantynowicz daughter of Jan / Ivan Konstantinovich / Konstantynowicz - she was b. 1846 and died in 1899 / 1900.

“Indocti discant , et ament meminisse periti!”

Genealogy of the Constantinovich family 1534 - ca 1945 in Belarus, Poland, Estonia, Latvia, Ukraine, Russia, Lithuania. History and genealogy of the Constantinovich family with relatives: Troubetzkoy, Radziwill, Piottuch-Kublicki, Sedykh from Kazan, Soltan, Oginski, Paszkowski and Kalinowski from Cracow, Zbieranowski, Zarako-Zarakowski, Malkiewicz, Armand in Moscow and Petersburg, Gernet from Estonia, Bakst, Demonet or De Monet, Dizeren, Azbelev, Holynski of 18th cent., Bagration-Gruzinski and Mukhrani from Sakartvelo-Georgia.



on November 25th, 2008 / 03rd August 2010

This all  paper is sold subject to the condition that it shall not, by way of trade or otherwise, be lent, re-sold, hired out, or otherwise circulated without the publisher’s prior consent in any form of binding or cover other than that in which it is published and without a similar condition including this condition being imposed on the subsequent purchaser.

All rights reserved. No part of all this work covered by copyright hereon may be reproduced and/or translated in any form or by any means - graphic, electronic, or mechanical - including  photocopying, recording, taping, or storage in an information retrieval system, without the prior written permission of the copyright owner - Bogdan Konstantynowicz.

 Domain ID: D29088334-LRMS; Domain Name: KONSTANTYNOWICZ.INFO; Created On: 17-Jul-2009; Sponsoring Registrar: Melbourne IT Ltd. / Afilias Global Registry Services; Status: CLIENT TRANSFER PROHIBITED. Registrant ID: A124775697444322; Registrant Name: Bogdan Konstantynowicz. Private Registration US: PO Box 61359, Sunnyvale, California CA 94088, United States. Phone: +1.5105952002. Billing Name: PrivateRegContact Bill and Billing ID: A124775697444321. Webserver: YTS/1.19.8 and / or YTS/1.17.13; Provider Host:; host: X-Host : or / and 4 Name Servers: (,,,, Tech ID: B124776876905430. IP-address: or; IP History: 2 changes on 3 unique name servers over 2 years. This domain use cookies but only minimal privacy data should be saved and use the official Platform for Privacy Preferences Project. 'Who is' History: 12 records have been archived since 2009-09-28. Global traffic rank for the '' web page: 24,741,662 View Site in 2010 and Alexa Rank: 10.900.993 in July 2011; Alexa Rank: 6.757.845 in August 2011. The site home page speed: 0.15 seconds - very fast. The partial statistics of my four addresses of the Domain, with two subdomains since 17 July 2009 to 17 September 2012: 64.505 (to 27 November 2012 - 71.619; to 01/02 Febr. 2013 - 78020). All five 'geocities' since March 2003 to 26th October 2009 - 43.600. All at the Yahoo servers only and since March 2003 to 17th September 2012 - 108.105. The partial statistic of my four addresses of the Domain, with two subdomains since 17 July 2009 to 01 December 2011: circa 42668. Charset: windows- 1250.

Bagration-Gruzinski and Mukhrani from Sakartvelo / Georgia. Troubetzkoy / Trubeckoj, Katenin, Orlov-Denissov and Martynov from Russia.

Table of contents for pages of the plane crash in Smolensk on 10 April 2010:
 First page to 12 August 2010
Second page
Third page
Fourth page
Fifth page
Sixth page
Seventh page
PART EIGHT until today

Konferencja naukowa 22 pazdziernika 2012 - Katastrofa Smolenska 2010. Wnioski ze sledztwa. Wypadek lotniczy, jego przyczyny i przebieg - Smolensk 2010 rok. Czesc szosta.

Sledztwa polskie w sprawie katastrofy samolotu rzadowego w Smolensku w 2010 roku. Wypadek lotniczy, jego przyczyny i przebieg - Smolensk 2010 rok. Czesc siodma.

Genealogy and history of the Konstantinovich, Troubetskoy, Bagration-Gruzinski, Kalinowski, Oginski, Paszkowski, Dyuflon, Staroch Siedoch, Armand, Pociej, Radziwill and Piottuch Kublicki family in the 18th and 19th centuries in Russia, Estonia and Belarus.

Wrzesien 1939 roku. New!

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part one.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part two.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part three.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part four.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part five.

Dyrektywa Ogolna Naczelnego Wodza Marszalka Edwarda Rydza Smiglego - godz. 14.30 dnia 17 wrzesnia 1939 roku, jako konsekwencja Tajnego Zalacznika do Paktu Ribbentrop - Molotow z dnia 23 sierpnia 1939 roku.

In search of genealogy. It is of greatest importance to me. 

I am looking for all information about my grandfather Marian or Jerzy Konstantynowicz and about his family from the parish of Berazino (Berezina, Berezino or Berezyna).  He belonged to one of the old noble families from the farthest eastern reaches of the Grand Duchy of Lithuania. Those lands were also the first to be taken by tsarist Russia as the result of the partitions of Poland. 

Those near and dear (families at the beginning of the 20th cent.) in the Berazino parish (Mother of God of Mercy catholic church),  Riga,  the Dryssa ujezd and elsewhere: 



Old Svolna, Miezonka and the Jauji farm (i.e. Jowce or Javci in LATVIA; 49 km north - east of Vilani in the Ludsen = Ludza district  formerly)



in farms Hrynica / Griniza and Usochy in the Ihumen district, and also village Luszewska Slobodka in  the Rahacou district (345 ha., here a family of Gorski lived, too) since 1881; the Russian and Soviet general, count  Bronislaw Nieciejewski  who was  born c. 1870 in the Berazino parish came from Hrynica, and his  daughter worked as translator and interpreter as early as November 1917 (after completion of the  University of  Paris)  at the first Council of People's Commissars under direction of Wladymir (Vladimir) Boncz Brujewicz  who was the chief of the Lenin's office 1917 - 1918; either Nieciejovski or  Niecijevskij, Nicijewski and  Nieciovski, too  



or Uminskas with Cholewa arms in the Vilna and Vicebsk provinces (Manulki farm A.D. 1672), Bruslevo (or Bryjelov, Brialewo in the Berezina parish) and Smolarnia - Florian Czarnyszewicz has written the book "Nadberezyncy"  about this village; Smolarnia was situated next to Krasny Brzeg in the Babrujsk district,  property of the Korzeniewski  family and also of Wincenty Stanislaw Koziell Poklewski - he was born 1853 and died 1929, son of  Alfons Koziell  Poklewski 1810 - 1890,  member of the State Administration of Trade 1907 - 1912 according to Tatiana Pietrovna Mosunov and he was  related to  Hotowski i.e. Gatovskij,  Slotwinski from Ravanicy and Malkiewicz, too; Uminski family was related to Sarnecki (or  Sarneckis  from  Skierniow estate in the Trakai district) family with Slepowron arms 


counties Zarako Zarakowski

i.e. the Zarokovskij family e.g. during war 1878 - 1879; properties: Holubovo palace, Kniazievo village and the great Svolna / Swolna estate - the chief  military state prosecutor of communistic Poland  (after - see - 1939 P. O. W. in Russia and next Military Attorney in Warsaw / Attorney General) and Soviet general, count Stanislaw Zarako Zarakowski  was born here in 1909 or November 1907; neighbourhood of them: Lipski Jan who  was the noble marshal of the Vicebsk government, Alina Rykow, Maryia Zabiella, famous Czerski by 1835,  Szczyt since 1725, Rudomin, Korsak, Dluzniewski; Jan Zaraka(o) - Zarakowski b. 21.02.1857, Russian general,  stayed in Vicebsk  in June 1918, next Polish division general 1923, d. in Warsaw before 1934 according to T. Kryska-Karski; Soviet and Polish general  Boleslaw Zarako -  Zarakowski was chief of the main staff of the Polish People Army in 1944, b. in Polack 1894  



Igumen, Berazino (Michal born Berezino in 1882 son of Jozef Zbieranowski and his wife Zofia nee Witkowski, after Bobrujsk, Sluck and Riga / Ryga 1899 - 1904), Riga and Miezonka; they were relations of Sarnecki (or Sarneckis)  family  with Slepowron arms  



Miezonka and (acquaintances of  Raczkiewicz)  Babrujsk = Bobruisk or Bobruysk



Miezonka, Petersburg, Svolna = Svol'na or Swolna, Krycau, Daugavpils, Kovalki, Riga, Omsk, Borovina



Pileckis with Leliwa arms in the Vilna region in 1632 and the Trakai district in 1648, Navahrudak in 1674; first  information of 1484 and 1511; they verified the Swan coat of arms in Vilnius and Kaunas in 1807, and also the family  possessed a farmland near by Lida and close to an estate of Marshal Edward Rydz Smigly west of  Lida in the thirties of the 20th cent. 



The Stankiewicz ancestry with the Wadwicz coat of arms lived in the Minsk and Mscislau provinces, according to Kasper Niesiecki, vol. 8 (among others 1648 and 1661) as early as the 17th century; the Mazyr district, the province of Polack A.D. 1674. They were related to Kotowski and Oginski families. According to Jan Ciechanowicz, vol. 5, p. 134 - 135: Stankiewicz or Stankevicius of the Mogila, Boncza and Wadwicz coats of arms; they were near related to Bilewicz (or Billewicz) family from Samaites at the turn of the 16th century. There are information about Jan Stankiewicz in Samaites and Vilna A.D. 1635 and about Michal and Adam Mikolaj here in 1648; Jan Mikolaj from Raseiniai region in 1646, and also Kazimierz in 1658; about Stefan from the Minsk province in 1697 and Adam Stankiewicz in Samaites 1788. They verified the Mogila coat of arms on March 16th, 1835 and derived from Samaites territory in Lithuania. Here they owned Raseiniai in 1535 and next moved to Vilkmerge district (Kirbutiszki and Krekszle farms). The noble Stankiewicz family with the Wadwicz coat of arms came of the Orsa district, and next in the Asmjany one, also the Minsk province and the Mscislau one. They verified the Wadwicz coat of arms in Minsk on February 25th, 1828; besides they lived in the Braslau region.  
   You can to see interesting website on the Stankiewicz family, among other things about: 1. Wladyslaw, Adam and Witold Stankiewicz from Vilna; 2. Antoni from the Minsk government (b. circa 1870, the member of the Civil Guard in Minsk in 1918); 3. Feliks b. 1927 in Babrujsk
   4. The  Stankiewicz family from Przydrusk village near by Daugavpils was related to colonel Jan  Stankiewicz. Przydrusk = Przydrujsk or Piedruja in the former Grand duchy of Lithuania, and Latvia now, 44 km West of Malkiewicz's Old Svolna = Stara Swolna; Jan Stankiewicz born 04.04.1862 in Vilna / Wilno as son of Franciszek Stankiewicz with the Mogila coat of arms and Pelagia nee Sienkiewicz, got married to Maria Odrowaz in 1886 and next as colonel served and lived in Riga / Ryga 1887 - 1909 / 1910 and possesed the Awocin property in Latvia to c. 1910; the friend of the minister Jozef Beck     parents from Riga and acquaintance of Jozef Pilsudski  in August 1919 in Wilno;  the relation of Butrym family. Colonel Jan Stankiewicz was Polish educational activist and freedom fighter within the Pilsudski undercover movement before 1910 in Riga. Colonel Jan Stankiewicz had withdrawn from the  Russian Army on 01.01.1918, and the Bolsheviks assented to this discharge on 28.02.1918; reunion with family in  Smolensk  after January 1918; and next after settled himself in Vilna / Wilno / Vilnius in 1918 or maybe after spring 1919. But he served for the Polish Army just since April 1919 and as brigade-general in October 1923; died in Milanowek near to Warsaw in December 1945.

He was mistaken for colonel Gustaw Stankiewicz  son of Marian  from the Siedlce government   b. 1860 - 1918 who was maybe commandant of the 2nd  Polish Corps in  Ukraine in  accordance with Nicman of 1995 and with a Moscow Archive of 2000, and Gustaw died in 1918 over a fight against "reds" somewhere in Ukraine;  
also he was  mistaken with  Sylwester  Stankiewicz, according to Vronskya J. of 1992.
. Sylwester Stankiewicz born 1866 and died in Taganrog close to Rostov-na-Don in March 1919;  maybe since 10th January 1918 to 28th March 1918 as the commandant of the 2nd Polish Corps in Moldova and Ukraine; General-Lieutenant Sylwester Stankiewicz after served for general Anton Denikin in the Voluntary Army with 3000 Russian soldiers; maybe since January 1919 under command of general Piotr Vrangel. It's not plain statement seeing as turned up just now and come in from East surely. Entries in Wikipedia of  September 2008 on Gustaw and Sylwester (!) have got only currently edited references and there are mistakes in details.

Main former historians: Baginski H., Dowbor - Musnicki J., Holowko T. of  1931 and Michaelis E. of 1929 point out Russian General-Lieutenant Jan Stankiewicz as the commandant of the 2nd Polish Corps in Moldova and Ukraine during December 1917 - March 1918.

 Who was a Commander of the 2nd Polish Corps in
Soroka (Soroca by Dnister in  present north Moldova id est Soroki) and Iasi (east Romania now) in the end of January 1918 till March 08th,  1918?  Colonel Jan Stankiewicz from Riga? General Jan Stankiewicz? Old Gustaw Stankiewicz or an unknown Stankiewicz?  Sylwester Stankiewicz? 

Commander of  the 2nd  Polish Corps retreated front of Germans (a withdrawal of military forces after acceptance the Ukraine as ind. state by Germany on 09 February 1918 and 03 Mar. 1918) and after stayed in Iasi on  March 02nd, 1918 and came into contact  with Haller in Jaruga on
March 05th, 1918; when Romania on the same day March 05th, 1918 concluded an alliance with  Germany - Haller and Jan Stankiewicz with the 2nd Corps on 08th March 1918 launched  a march east and crossed Dnister river going into  Ukraine evading a disarmament in the then Romania. On the other hand General - Lieutenant Jan Stankiewicz went out from  Czeczelnik to Kiev on March  25th, 1918, to Gen. Michaelis, and next he joined the  White Russian Gen. Aleksiejew / Alekseev by the Kuban river in April 1918 He fought north of  Stavropol in  September  -  October 1918, e.g.  battle  near by Ternovka on  October 14th, 1918 with White  Russians against "reds". Jan Stankiewicz took the offensive against Stalin's troops for  Astrakhan in middle of  November  1918, and after a retreat of the Voluntary Army, fought at Stavropol "White" Territory in  December 1918 and at the beginning of 1919. General Jan Stankiewicz evacuated himself  from Novorossijsk and probably arrived close by Odessa in March 1919 or Taganrog close to Rostov-na-Don in March 1919
. He served for general Anton Denikin in the Voluntary Army with 3000 Russian soldiers, March and April 1919.

 Note: the retreat of 3500 soldiers of the Voluntary Army from under Odessa commenced  at the beginning of April 1919 towards Bessarabia - it was a province of the then Romania between 1918 and 1940/44  - where the Romanians had disarmed "white" Russians, and a  part of this "Army" joined in  General 
Zeligowski 4th Division transcending Dniestr / Dnister river on 10th April 1919;  made Tschernowzy (= Chernovits, Černivciand Stanislavov in Poland  in June 1919.  See   Berezyna
5. Bronislaw from Riga (b. 1913, his  grandfather Nikodem was policeman in Riga).  



The Spychalski family from Lodz, worked in a garage of Andrzejak at the beginning of the 20th century and they were acquainted with Pilsudski

my grandfather was a regular; at first he learnt in the secondary school in Mahileu by the river Dnjapro, next a real school in PÄRNU / Pernau /   Parnawa (the Livland government, and Estonia present) and the Naval Corps (or at the Petrograd Naval College = the Naval War College; Course of Navigation Officers 1912  - December 1916) in St Petersburg and he first served in the Kronstadt Stronghold (the Bureau of Navy Transport - in a navigation ensign capacity, i.e.  concretly  "pra'porchik", this is a temporary rank, about equivalent to Sub-Lieut., R.N.R. in British Navy, one 1/2-inch gold stripe without curl - Dec. 1916 / March 1917);  during the First World War he escaped on powerboat from the Kronstadt Stronghold to Tallinn (Reval = Revel, the capital of autonomous Estonia = Estland  since March 1917) with Estonian engineer Jansen and stayed here since April by June of 1917; next in Petrograd by November 1917

during the fighting between the "whites" and "reds" after the Bolshevik Revolution towards the end of 1917 (Minsk - here in December 1917 - and at a  later date Bychau = Bychow) by summer 1918 my grandfather Marian or Jerzy  Konstantynowicz served for 

secret service of anti-revolutionary White Corps 

under general Dowbor Musnicki (a troop under command of engineer Wroblewski - who later worked in an armoury in Pionki  in the thirties of the 20th century  keeping in touch with the Wankowicz family still - recognized Mahileu and Babrujsk) and  fought (Orsa = Orscha, Rahacou - 4th infantry regiment, the 1st  Division of Polish Rifles, Hradzianka / Grodsjanka - North of Ossipowitschi Mahilyow google satellite maps) against the Bolsheviks for freedom of this  country; he carried out duties of courier (Minsk, Babrujsk, Barysau) for the Polish Women Rings; next in the  

Civil Guard of the Minsk Government and the Government of Mahileu 

- then met the family of Wankowicz (quod vide Appendix D about this family) in Old Kaluzyca = Kaluzyn because Mr. Witold "Tolo" Wankowicz was chief of the Union of Weapon in the Ihumen district  -  

autonomous section of the Polish Military Organization 

- and my grandfather was courier between the Luboszany (= Libuschany) estate and Kaluzyca in fall 1918;  see: Berezyna ; here you  can to acquaint with information about former Ihumen district and with data on the Polish in the parish of Berezino; it's a large part devoted to Polish senior officers in Tsarist Army and which next served for the 1st Polish  Corps in Belarus in 1917 - 1918;  Jerzy vel Marian Konstantynowicz

my grandfather was near to general Wejtko (ensign of orderly in Minsk and Vilna 1918) in  the  

Self-defence of Lithuania and Belarus 

- after the collapse of tsarist Russia, Poland regained its independence after 123 years  of  foreign rule and he was professional officer in the 

intelligence service of  Polish Army 

(namely IInd Bureau of the General Staff - determination according to "The Secret Story of SOE (...)" by W. J.  M. Mackenzie, U.K. 2000, p. 312; 04 December 1918 he owned document in Marian Konstantynowicz  name but he wasn't this person surely over military service in voluntary Lithuanian - Byelorussian  Division) 1918 - 1947; military oath in Vilna on December 29th, 1918 during defense of  the town against Soviet troops; the 77th Kovno Regiment next; he served when Poland  was fighting with the Bolsheviks in defense of its independence (1919 - 1920). 

The LIDA garrison (the barracks had name of Marshal Edward Rydz Smigly; the 77th Infantry  Regiment handed over an estate to the Marshal west of Lida near by a farmland of famous Pilecki family;  a pilot and the pioneer of Polish air force Witold Worbek Lettaw from Lithuania (the Lettowt family was verified  in the Kaunas government in 1844 - 1847 and in Vilna on 03.05.1827 as Letowt; also as Letovt Vorbek or von Lettow Vorbeck, v.  Lettow-Vorbeck, Lettow von Vorbek) acted in this garrison) by morning 18 - 09 - 1939; my grandfather  at the night 17 / 18 September 1939 co-organized  burning of the LIDA  garrison's   documentation and next was in Landwarow (= Lentvaris) on  September 19th, 1939,  ZAWIASY, probably arrived at the Rudziszki (= Rudiskes) station and to Grodno 20th  September 1939. He gone on Lithuania on September 21st (= Litauen; was interned and after registered  at the Vievis station 21st   September 1939; see more information about Polish September 1939: 1939; he was in  camps for prisoners of war in: Palanga, relocated to Vilkaviskis Ponoj (= Ponoi in USSR   Karta), Archangel / Archangelsk and Viazniki / at the Wjasniki station (here in August 1941; that is  the Jusha camp = Jusk); 

  Walki z sowietami po 23 wrzesnia 1939

  New website! © author Bogdan Konstantynowicz

September 1941 - May 1947 Army of general Anders. 1947 -- 1948 émigré from Italy to  ARGENTINA. I think he lived after in  New Mexico,  too. I am unclear about where he  died; he used pseudonym Stankiewicz as though a second surname. 

His particular personal signs (photo of 1934): 

- his blood - group: A

-  a scar under right knee

- he was 160 cm tall. 

Konferencja naukowa 22 pazdziernika 2012 - Katastrofa Smolenska 2010. Wnioski ze sledztwa. Wypadek lotniczy, jego przyczyny i przebieg - Smolensk 2010 rok. Czesc szosta.

Sledztwa polskie w sprawie katastrofy samolotu rzadowego w Smolensku w 2010 roku. Wypadek lotniczy, jego przyczyny i przebieg - Smolensk 2010 rok. Czesc siodma.

Genealogy and history of the Konstantinovich, Troubetskoy, Bagration-Gruzinski, Kalinowski, Oginski, Paszkowski, Dyuflon, Staroch Siedoch, Armand, Pociej, Radziwill and Piottuch Kublicki family in the 18th and 19th centuries in Russia, Estonia and Belarus.


Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part one.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part two.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part three.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part four.

Photos of the Polish noble village Miezonka - genealogy and history of the Konstantinovich family in the 19th century in Russia and Belarus. Part five.


September 2008 / 27 August 2011

These all papers are sold subjects to the condition that it shall not, by way of trade or otherwise, be lent, re-sold,  any public performances,  hired out, or otherwise circulated without the publisher's prior consent in any form of  binding or cover other than that in which it is published and without a similar condition including this condition being imposed on the subsequent purchaser. Works registered or first published in the U.S. after 2002 - copyright term: 70 years after the death of author. Copyright law in the United States is part of federal law, and is authorized by the U.S. Constitution; copyright law is granted in Article I, Section 8, Clause 8, also known as the Copyright Clause; The Digital Millennium Copyright Act (DMCA) is a United States copyright law that implements two 1996 treaties of the World Intellectual Property Organization (WIPO); The Digital Millennium Copyright Act of 1998, found at 17 U.S.C. § 512 ('DMCA'), provides recourse for owners of copyrighted materials who believe that their rights under United States copyright law have been infringed upon on the Internet.  Warning:  these papers / all websites are sold for  private home use only.  

© All rights reserved. No part of all these  works covered by  copyright  hereon may be reproduced in any form or by  any  means - graphic,  electronic, or mechanical - including photocopying,  recording, downloading,  uploading, taping, or storage in an information  retrieval system, without the  prior written permission of the copyright owner  - © author Bogdan Konstantynowicz.  

My research concerns many state intelligence networks created in the first half of the 18th century.

Initially it was a global political network of the Russian intelligence infiltrated by the British [1791], French [from the 40s of the 18th century] and Germans [1769/1776], and by the Polish independence conspiracy [was established 1792/1799] starting from a years 1870/1878.

Compare three dates:
6 km to the south of the BRZEZIE was the palace in Wieniec founded in the early nineteenth century by the family of Miaczynski; in 1868 the property bought a Warsaw banker of Jewish origin and a great Polish patriot - Leopold Kronenberg.

1870, Brown of London - takes over the Breguet company [below];

and the letter of 1871 from Albert Pike to Mazzini.

Breguet cooperated also with Chambrier, V. Foy, the French government (dial telegraph in 1845), the Telegraph Company in 1863 (electric telegraph - Breguet System, late 19th century), in Britain in the 1860s and 1870s with Wood, Edward George b. in Clerkenwell, Islington, January 1812, d. 1896 from Cheapside, City of London, who was friend of Thomas Cooper, the Chartist (galvanic telegraph, Crossley's Telegraph in Halifax), d'Arlincourt (transmitter); Breguet patented a Telegraph Communicator - Breguet Alphabetical Type, circa 1870; manufactured the telephone transmitter (Boudet, Laborde, Breguet, Ader, Du Moncel, and others) and telephone receivers (Bell, Breguet, and others).

In 1877 telephones appears in Russia but in the Russian army experiments on telephone made in 1878.

L. Dyuflon and Dizeren in St. Petersburg established the Electrotechnical workshop on 1892, June 27. On 1896, December 14, L. Dyuflon, J. Dizeren and A. V. Konstantinovich [Apollon Konstantynowicz son of Wasyl Konstantynowicz] in St. Petersburg established The Factory of electromechanical structures when Tesla received a British patent on the design of the spark gap - rotating strap. 1898, K. F. Siemens, W. Siemens, A. V. Gvineria and A. Y. Rothstein in St. Petersburg established the Russian joint stock company of electrical plants 'Siemens and Halske'. 1899 were starting experiments on radio in Russian War Department. 1902 (1901), the Plant of electromechanical structures reorganized into a joint stock company 'Dyuflon, Konstantynowicz & Co', DECA.

Albert Pike [Albert Pike b. 1809, died 1891, was an attorney, soldier, writer, and Freemason, elected Sovereign Grand Commander of the Scottish Rite's Southern Jurisdiction in 1859, of thirty-two years] described in a letter wrote to Mazzini [Giuseppe Mazzini, 1805 - 1872, an Italian politician, journalist; "William R. Denslow lists Mazzini as a Mason, and even a Past Grand Master of the Grand Orient of Italy"], dated August 15, 1871, plans for three world wars necessary to bring the One World Order, and it is a "commonly believed fallacy that for a short time, the Pike letter to Mazzini was on display in the British Museum Library in London, and it was copied by William Guy Carr...".

It was the plan known as The Society of the Elect, and an outer circle, to be known as The Association of Helpers, and within The Society of the Elect, the real power was to be a 'Junta of Three'. The leader was Rhodes with Stead, Brett, and Alfred Milner, 1st Viscount Milner who was added to the society by Stead.

Rhodes had been planning this event for more than seventeen years (before 1872).

See: the letter of Pike to Mazzini in 1871, and Edward Brown - Breguet Company in 1870.

Stead had been introduced to the plan on 4 April 1889, and Brett had been told of it on 3 February 1890. In modified form, it exists to this day.

Russo-Turkish War (1877-1878) and Polish officers:

Army commandant:

Nikolaj Nikolajevic senior, Romanov; that is Mikolaj Mikolajewicz Romanow, b. 1831, d. 1891; Grand Duke, General Adjutant - 1856, General Field Marshal - 1878. Third son of Tsar Nicholas I and Tsarina Aleksandra Fedorovna, born as Charlotte / Charlotta Princess of Prussia. His older brothers were Tsar Alexander II and Grand Duke of Russia, Konstanty Mikolajewicz.

"... The Knights of the Order of the Garter are the leaders of the Illuminati hierarchy ...

[Queen Victoria, Alexandrina Victoria b. 1819 was daughter of Edward, Duke of Kent

(son of George III {his father Frederick, Prince of Wales and mother Augusta of Saxe-Gotha} + Charlotte of Mecklenburg-Strelitz 1744 - 1818 {her father Duke Charles Louis Frederick of Mecklenburg, Prince of Mirow, and mother Princess Elizabeth Albertine of Saxe-Hildburghausen})

and Victoria of Saxe-Coburg-Saalfeld 1786 - 1861

(1803 at Coburg, she married 1st to Charles, Prince of Leiningen; 2nd to Prince Edward, Duke of Kent {the TEMPLARS} and Strathearn, in 1818 at Amorbach. Victoria's father was Francis, Duke of Saxe-Coburg-Saalfeld and mother Countess Augusta of Reuss-Ebersdorf daughter of Karoline Ernestine of Erbach-Schönberg)]

... [mentioned above] Charlotte was the grandmother of Queen Victoria {Maltese Orders}, and whose son married the daughter of Frederick III of Hessen-Kassell {Frederick III of Hessen-Kassel / Friedrich III von Hessen-Kassel, born in 1747, the father of Auguste Wilhelmine Luise von Hessen-Kassel b. 1797 married Prince Adolphus, Duke of Cambridge, the son, of George III of the United Kingdom and Charlotte of Mecklenburg-Strelitz}.

Charlotte's brother was Charles II Grand Duke of Mecklenburg-Strelitz, whose daughter married the heir of the Prussian crown, Frederick William III.

Frederick II of Prussia was succeeded by his nephew, Frederick William II, who married Louise of Brunswick- Wolfenbuettel.
She was the sister of Frederick Duke of Brunswick, the Grand Master of the Strict Templar Observance, and who had convened the great Masonic convention at Wilhelmsbad in Hessen-Kassel.

Frederick Wilhelm II of Prussia was the father of Frederick William III, who became a member of the Order of the Garter.

Of Frederick William III and Louise' four children, three married the brothers and sisters of Csar Alexander I. Frederick William III's daughter, Charlotte of Prussia, married Paul's son, Czar Nicholas I, who succeeded Alexander I, and who also belonged to the Order of the Garter.
Frederick's son Wilhelm I married Augusta of Saxe-Weimar, the daughter of Nicholas' sister Maria Romanov.

A third child of Frederick, Friedrich Karl Alexander of Prussia, married Maria's Romanov other daughter, Marie Luisa Alexandrina von Saxe-Weimar.

The son of Csar Nicholas, Constantine Nicholaievitch Romanov, Grand Duke of Russia, fathered Olga Constantinovna Romanov, who married George I King of Greece. George was a member of the Order of the Garter, as was his father, Christian IX of Denmark. ...".

Mikolaj Mikolajewicz married his cousin Aleksandra Oldenburg

[see Oldenburg in St Petersburg and the Duflon & Konstantynowicz Company. She was the daughter of Konstantin Friedrich Peter Georgievich Oldenburg (1812-1881).
Konstantin Friedrich Peter von Oldenburg, 1812-1881, m. Therese Wilhelmine Friederike Isabella Charlotte von Nassau, 1815-1871, with children:
1. Alexandra Friederike Wilhelmine von Oldenburg, m. Nikolaj Nikolajewitsch of Russia, 1831-1891

[Grand Duke Nicholas Nikolaevich of Russia / Nicholas Nicolaievich the Elder, 1831 - 1891, was the third son of Tsar Nicholas I of Russia and Alexandra Feodorovna. Field Marshal and the commander of the Russian army of the Danube in the Russo-Turkish War, 1877-1878]
with son: Peter Nikolajewitsch, 1864-1931;

2. Alexander Friedrich Konstantin von Oldenburg, 1844-1932, with son Peter Friedrich Georg von Oldenburg, 1868-1924;

Konstantin Friedrich Peter von Oldenburg, 1850-1906 m. in 1882, Agrippina Djaparidse / Agrippina JAPARIDZE, 1855-1926,
with daughter Alexandra von Oldenburg, Gräfin von Zarnekau, 1883-1957.
The JAPARIDZES - see Armand - PASZKOWSKI - DEMONSI home in Moscow and Konstantynowicz line of Moscow- Swolna-Miezonka-Lida.

Duke Konstantin Friedrich Peter Georgievich von Holstein-Gottorp of Oldenburg was the grandfather of Duke Peter Alexandrovich of Oldenburg as well as grandfather of Grand Duke Nicholas Nikolaevich, General of the Imperial Russian Army during World War I.
Konstantin Friedrich Peter Oldenburg or Constantine Petrovich of Oldenburg began a flirtation with Agrippina; Agrippina's husband, Prince Tariel 'Daniel' Dadiani, was one of the officers under Duke Constantine's command; Dadiani were a branch of the Bagrationi Dynasty;

Agrippina was Tariel Dadiani's second wife but Agrippina in 1882 divorced Dadiani. 1882, Constantine entered into a morganatic marriage with Agrippina Japaridze; by the early 1890s, they were doing business in Odessa and Alexandrovsk (Zaporozhe).
See the Armands and Konstantynowiczs in Moscow and Alexandrovsk.
Prince Tarieli Taia Aleksandri Dadiani, b. 1842, m. first to Princess Sopio Dadiani b. 1838 daughter of Prince Levanti Shervashidze of the Guria. On June 28, 1882, Agrippina divorced Dadiani.
His father:
Prince Aleksandri Manuchari Dadiani.
And his grandfather:
Major-General H. E. Prince Nichola Giorgi Dadiani / Nikolai Georgievitch Dadianov / Bolshoi Niko, Lord of Kurdzu, b. 1764 - Duke of Mingrelia, fourth son of Katsia II Dadiani, Duke of Mingrelia.

Prince Aleksandri Kviti Niko Dadiani, b. 1864, m. Princess Nino Dadiani (b. 1868), younger daughter of Prince Tarieli Taia Dadiani, by his second wife, Princess Agrafina Countess von Zarnekau, daughter of Prince Konstantini Japaridze.

Eugene's ARMAND of Moscow brother - Emil E. ARMAND was married to Zofia Hacker / Sophia nee Osipovna Hecke (Hakker, Hacker, Hekke) from Estonia.
They had six children:
LEW ARMAND / Leo (1880 - 1942) + Japaridze-Saparov [Saparova Tamara Arkadevna - Japaridze married 2nd to Leo Emilievich ARMAND.

Saparov Arkady (1854 - before 1921), was married to Varvara Maypariani with the daughter
Tamara Arkadevna SAPAROV married 1st to Ivan Konstantinovich Japaridze, and
TAMARA SAPAROV - JAPARIDZE was 2nd married to Lev ARMAND / Lion Emilievich Armand (Inessa Armand relatives).

Ivan Iaparidze was the son of Constantine Japaridze / Constantin Japaridze (Ivan b. ca 1860; his father Konstantyn died in 1860 !) from the upper Racha region of Georgia. Ivan Japaridze b. ca 1860, had sister Agrippina, Countess von Zarnekau, b. 1855, nee Agrippina Constantines Japaridze, and Ivan Japaridze's parents were Constantine and Melania Japaridze; named father Constantine died 1860].

His {Mikolaj Mikolajewicz} brother was Michal Mikolajewicz Romanow b. 1832, d. December 1909; Grand Duke of Russia, field marshal, chairman of the Council of State (1881-1905). In 1862-1882 he was the general-governor of the Caucasus. He worked in Tbilisi.

Grand Duke Mikhail Nikolayevich had son Grand Duke Alexander Mikhailovich - Sandro / Sasho who was a key figure in the development of the Russian air force; Alexander Mikhailovich (Sandro), b. 01 April 1866 in Tbilisi died 1933, Nice, France.
Alexander Mikhailovich (Sandro): Chief of the Commercial navigation and ports (1902-1905), during the First World war was in charge of the aviation in the army: paid much attention to the development of aviation industry in Russia [Duflon and Konstantynowicz Company], on his initiative, established flight schools, began preparing the first national flight training and 1914 appointed head of the organization of aviation business in the armies.

Alexander Mikhailovich (Sandro) was the Freemason, and he called himself Philalethes.

Receiving education at home in Georgia, often went for long voyages: 1886 - 1889 made a voyage round the world on the corvette 'Rynda' and in 1890 - 91, at his own yacht 'Tamara' traveled to India, described in his journals.

Grand Duke Michael Nikolaevich b. 1832, the fourth son of Tsar Nicholas I, died in Cannes on 18 December 1909; the funeral was in Russia; Field Marshal.
Nicholas I, Tsar of Russia was partner of Countess Olga Kalinowska [see Trubecki, Konstantynowicz, Oginski and Wola Pszczolecka] but she happened to be the mistress of Tsarevitch Alexander, the son of Tsar Nicholas I. Olga was pregnant by either the Tsarevitch or his father Nicholas I. On 10 October 1848 or in 1849 Olga gave birth to Prince Bogdan or Michael-Bogdan - Oginski by name and Romanov by gene.